Interview: Ronald van Boxtel

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

Naam: Ronald van Boxtel (48 lentes jong)

Aantal jaar in dienst: In november 3 jaar 

Goedemorgen Ronald, wij zijn inmiddels een tijdje vrienden op Facebook en ik zie dat jij momenteel lekker te kamperen bent, leuk! Waar vertoeven jullie?
We kamperen momenteel in de buurt van Venray. We staan met de caravan, alles bij elkaar, op zo’n vijf meter van de rand van de rivier de Maas af. Als ik s ochtends de rolluiken open doe kijk ik naar de bootjes op de Maas.

Mijn vriendin en ik vinden het heerlijk om te kamperen, we houden er vooral van om het basic te houden. Liever niet te uitgebreid.’

Dat klinkt goed! Gaan jullie ook vaker naar deze desbetreffende camping?
Nee we zijn hier nu voor het eerst. Normaal zouden we nu naar Zuid Frankrijk gaan, naar de camping. Maar dat ging nu niet door. De Nederlandse overheid wil terugkerende Nederlandse toeristen misschien verplichten om twee weken in quarantaine te moeten. En dat risico wil ik niet nemen, want mijn vriendin heeft een eigen zaak. Die kan het haar niet veroorloven om nog 14 dagen langer niet aan het werk te kunnen.’

Dat is begrijpelijk!
Natuurlijk ook wel interessant om te weten gezien het hier om jou als chauffeur gaat: Rijd jij alle km tijdens vakanties zelf of mag jouw  vriendin ook de wagen besturen?
‘In werkelijkheid is het zo dat ik het mijn vriendin moet smeken of ik alsjeblieft ook eens een stuk mag rijden. Afgelopen jaar, toen we naar Spanje reden, denk ik dat ik 500 km heb gereden en zij de rest (1000 km dus!) Ik ben zeker niet altijd de aangewezen chauffeur.’

Leuk, zo’n stoere vrouw!
Hey Ronald, ik zit even naar je te luisteren. Volgens mij ben jij geen Fries? Waar liggen jouw roots?
‘Nee, ik ben zeker geen Fries! Ik ben een echte Bossche. Als ik in Heerenveen op het hoofdkantoor ben van Van der Werff beginnen de collega’s vaak over de Bossche bollen. Als ze zichzelf dan de vraag stellen wat het beste product is dat je in Heerenveen kan kopen, geef ik met liefde antwoord. Dat is namelijk een treinkaartje op het station om zo snel mogelijk terug naar het Zuiden te reizen (haha)!’

Touchée, je bent wel een grappenmaker! Jij gaat zo te horen niet meer weg uit het Brabantse?
‘Nee, ik heb altijd in Den Bosch gewoond. Vijf jaar heb ik in totaal buiten de stad gewoond, dat is voor mij een zwarte vlek in mijn leven. Ik hoor gewoon echt in de stad. Ik woon op 15 minuten fietsen van het centrum, ideaal!’

Ik moet eerlijk zeggen, ik ben verkocht! Ik kom naar Den Bosch.
We gaan even terug naar de serieuzere vragen. Je zei net al in ons voorgesprek dat je in November 3 jaar in dienst bent bij Van der Werff. Hoe kwam jij er in eerste instantie achter dat je graag vrachtautochauffeur wilde worden? 
‘Ik kom uit een gezin met een eigen zaak. Mijn vader had een bedrijf in het maken van kantoorartikelen. Dat is niet helemaal goed gegaan, hij is financieel ten gronde gegaan door iemand die zich uitgaf als goede vriend.

Wanneer er iets moest worden weggebracht voor het bedrijf stond ik altijd te springen om de weg op te gaan. Voor het bedrijf reed ik dan in een zo groot mogelijke bus, waar ik met mijn B-rijbewijs in mocht rijden. 

Vanwege die liefde voor het rijden heeft mijn vader tegen mij gezegd: Jij gaat altijd heel graag op pad. Nu het klaar is met het bedrijf wil ik je de mogelijkheid geven om de chauffeursopleiding te gaan doen. Zo is het gegaan. Het bedrijf ging ten gronde. Ik haalde rap daarna binnen een half jaar mijn diploma en rijbewijs C. Dat rijbewijs bezit ik nu inmiddels 21 jaar.’

Wat een aangrijpend verhaal.
Had je ook voorbeelden om je heen van mensen die chauffeur waren, toen je die beroeps switch maakte?
‘Mijn ex-zwager en mijn beste kameraad zijn beide chauffeur. Daar ben ik een paar keer mee meegegaan. Toen had ik echt zoiets van, ja dit is echt wat ik wil.’

Mooi dat je je roeping hebt gevonden! Wat voor ritten deed je voordat je bij Van der Werff terecht kwam?
‘Eerst reed ik rond met meubels. Daarna heb ik altijd in de vershandel gezeten. Na 15 jaar kende ik het wel. Ik moest altijd om 02:00 uur mijn bed uit, je wilt als klant van de supermarkt immers dat er s ochtends verse producten voor je klaar liggen.

Van het vroege opstaan had ik mijn buik vol. Ik ben daarom een andere uitdaging gaan zoeken, toen ben ik in gesprek gegaan met Van der Werff. Bij vorige bedrijven heb ik ook altijd een mentorfunctie gehad naast het rijden. Toen ik op gesprek kwam, waren ze net bezig met het opzetten van de Van der Werff vestiging in het Zuiden. Om een goede fundering te creëren voor deze tweede vestiging wilden ze ook mentoren hebben in het Zuiden. En zo kon ik aan de slag als chauffeur en mentor.’

Wat doe jij als mentor?
‘Chauffeurs met vragen worden bijna altijd doorgestuurd naar de mentoren. Ik stuur waar nodig de chauffeurs aan, samen met Piet mijn mentor-collega.’

Leuk die afwisseling in je werkzaamheden!
Over afwisseling gesproken, rijd jij vooral dagen en kom je in de avond weer thuis? Of ben jij vaak langer van huis?
‘Ik kom s avonds niet thuis, ik slaap in de vrachtwagen. Dan heb ik voor mijn gevoel wat meer rust/nachtrust tussen de ritten door.’

Je slaapt dus ook in je wagen, doe jij ook je best om je cabine op te leuken? Gezien het feit jij daar dus veel tijd besteedt.
‘Ik heb er een raamband inzitten, een koffiezetapparaat en een koelkast met vriesvak. Ideaal, dankzij dat vriesvak kan ik mooi mijn eten invriezen en voor meerdere dagen vers houden. Ik kan zelfs slush puppies maken onderweg. Heerlijk in de zomer!’   

Dat klinkt luxe! Over luxe gesproken, rijd je nu vooral binnen de Benelux?
‘Als ze me naar Spanje willen hebben rijd ik naar Spanje, als ze zeggen dat ik naar Zweden moet rijd ik naar Zweden. Waar ze me naartoe willen hebben, rijd ik heen.’

‘Ik zeg altijd: Ik ben betaald op vakantie, veel plaatsen waar ik kom betalen mensen geld voor en ik krijg er gewoon salaris voor om er doorheen te rijden.’  

Heerlijk dat het werken zo voelt voor jou! Heb je eigenlijk wel eens iets raars beleeft onderweg? Heb je bijvoorbeeld wel eens eerste hulp moeten verlenen?
‘Twee jaar geleden was er een enorme storm. Ik werkte toen net bij Van der Werff. Ik reed op een provinciale weg door een natuurgebied en er waren bomen op de weg gevallen. Wij konden er niet meer door en ik kon met de vrachtwagen ook niet keren natuurlijk. De houthakkers die kwamen om de weg vrij te maken kregen de boom niet van de weg, hij was namelijk erg zwaar. Ik heb toen mijn meeneemheftruck gepakt en de boomstammen van de weg gehaald. Heel leuk, ik kwam toen zelfs nog met foto’s in de lokale krant.

En nog niet zo lang geleden reed ik terug naar huis na mijn werk. Ik zag een rolstoel langs de weg liggen en dacht: Daar klopt iets niet. Toen ik stopte bleek dat een gehandicapte jongeman door een jongen op een brommertje uit zijn rolstoel gereden. Hij kon zelf niet meer in de stoel komen, dus ik heb hem er toen natuurlijk ingetild.’

Die jongen op de brommer was gewoon doorgereden?
‘Ja, die was doorgereden. Onvoorstelbaar he. Ik vind dat je elkaar altijd moet helpen!’

Ja natuurlijk, wat mooi dat je dat hebt kunnen doen. Beide gevallen trouwens, ook de hulp die je hebt verleent tijdens je avontuur met de bomen op de weg.

Afsluitend kunnen we zeker wel zeggen dat jij een ware held bent op de weg! Ik wil je bedanken voor dit interview en wens je nog een fijne vakantie toe!