Interview: Remco Luijten

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

Naam: Remco Luijten
Leeftijd: 46

In dienst sinds: November 2020

Remco, jij bent net vers aan de bak bij Van der Werff Logistics (vestiging Elshout) begrijp ik. Bevalt het werk je goed en ben je tevreden met Van der Werff als werkgever? 
Ja, het is zeker leuk werk. Bij mijn voorgaande banen zette ik mijn combinatie tegen een dok aan en werden de pallets erin en eruit gezet. Nu is dat wel anders en moet ik meer handelingen verrichten.

Daarbij is Van der Werff een fijne werkgever. Alles loopt gemakkelijk en soepel. In de inwerkperiode ben ik twee dagen mee geweest met Bjorn. Hij is mijn mentor (chauffeur.) Bjorn werkt net als ik op locatie Elshout. Hij doet dagritten, ik ben zelf meestal een week van huis. Hij heeft aan mij laten zien hoe het adressen werk er bij dit bedrijf aan toegaat, waar ik gegevens kan vinden etcetera. Als er iets niet klopt, kan ik bellen en dan wordt het meteen opgelost. Dat is fijn.

Heb je vaak dezelfde lading of verschilt dat per keer?
Nee dat is iedere keer anders. Nu heb ik rioolbuizen bij mij voor Dyka. Gisteren had ik pallets met blikken. Dat is iedere keer verschillend en die afwisseling maakt het werk leuk.

Je benoemd dat je vaak een week van huis bent. Doe je er ook iets aan om je auto een beetje knus te maken?
Ik heb schoonmaakspullen mee en de spullen die ik wil. Maar gordijnen en een vangrails erin enzo, dat heb ik eigenlijk nooit gehad. Een auto moet functioneel zijn vind ik. Je kan er allemaal versiersels in hangen, maar dat is niks voor mij.

Je rijdt al sinds je 18e, waarom heb je vroeger de keuze gemaakt voor een carrière op de weg?
Ik wilde wel wat meer zien van de wereld dan alleen Tilburg. Toen ik jong was ben ik een aantal keer mee geweest met een chauffeur. Daarna had ik zoiets van: “Ja, dat wil ik gaan doen. Meer van de wereld zien. Talen leren spreken. Frans, Duits en Engels zit er nu bijvoorbeeld goed in. Onderweg leer je veel. Het trok me aan om op pad te zijn.”

Wat vind je minder leuk aan je werk?
Als ik nu minpunten op moet noemen, dan weet ik er eigenlijk geen. Het enige wat jammer is, is dat je nu zo moet zoeken met de Corona maatregelen. Je moet zoeken waar je wel en waar je niet terecht kan om je pauze te houden.

Daarbij vind ik het soms jammer dat het allemaal steeds sneller moet. Het werk als chauffeur is tegenwoordig wat meer tijd gerelateerd. Dat was tot een jaar of 15 geleden wel anders.

Toen ik mijn carrière startte ging het allemaal heel anders. Ik moet dan bijvoorbeeld denken aan mijn eerste mobiele telefoon in de auto. Dat was een grote brok accu die je in de sigarettenaansteker kon steken. Als je geluk had, dan had je bereik. Als je nu ziet wat er allemaal kan met een telefoon/boordcomputer is dat een heel verschil.

Zitten er voor jou, zoals je zegt, vooral nadelen aan de nieuwe technologie of ook voordelen?
Er zitten zeker ook voordelen aan. Als je nu moet lossen, rijd je met gemak op navigatie naar de exacte locatie toe. Ik denk dat je het in deze tijd met een ouderwets stratenboek niet meer redt.

Ik heb die trouwens nog wel. Met het stratenboek ging ik vroeger te werk en zocht ik “rakelings” de weg. Je wist in die tijden goed waar je je bevond en waar je er bijvoorbeeld even af kon om wat te eten.

Over de wereld van vroeger gesproken, wat voor werk deed je voordat je bij ons terecht kwam Remco?
In 1990 ben ik gestart bij een klein bedrijfje in Tilburg, tevens mijn woonplaats. Daar heb ik vijf jaar gewerkt. Dat bedrijf is vandaag de dag ook uitgegroeid tot een bedrijf met zo’n honderd auto’s.

Ik heb ook 3.5 jaar bij een boer gewerkt: Kwekerij van Dommelen in Esbeek. Voor die baas deed ik meestal ritten richting Noord Frankrijk. Daar loste ik. Vervolgens moest ik in Noord Frankrijk na het lossen de oplegger helemaal zuiver maken, voordat ik kon terugladen. Dat betekent dat ik met 1000 liter water en de hoge druk, die ik bij me had onder de oplegger, naast het chauffeuren zo’n 1,5 tot 2 uur bezig was mijn wagen uit te schrobben. Na die schoonmaak nam ik dan meestal maïs, gerst of tarwe mee terug. Ik maakte dagen van 14 – 15 uur.

Voor deze baan heb ik 6.5 jaar op de tankwagen gereden met gevaarlijke stoffen. Dat bedrijf is failiet gegaan omdat de baas is gestorven. Toen hebben wij, als medewerkers, zijn bedrijf nog een jaar proberen door te zetten. Maar we konden helaas niet concurreren tegen de grote bedrijven.

Een treurig verhaal over je vorige baan en baas. Had je een goede band met je baas?
Jazeker. Hij wachtte altijd in de garage totdat iedereen binnen was. Dan hadden we even een praatje over hoe de dag was, hoe het met de klant ging. Dat is fijn, dan kun je je verhaal kwijt. Ook ging ik op mijn vrije zaterdagen vaak een bakje koffie met hem drinken op de zaak. We waren allemaal erg close daar.

Dat klinkt als een fantastische werkgever.
De ritten naar Noord Frankrijk voor de boer klinken ook uitdagend. Rijd je in de huidige tijd voornamelijk binnen de Benelux?

Ja, dat klopt. Verder weg hoef ik niet meer. Het werk in het buitenland is allemaal nogal veranderd. Vroeger aan de start van mijn carrière, dan praat ik echt over 25 jaar geleden, reed ik veel door Europa. Ik kwam bijvoorbeeld veel in Scandinavië en langs de grens bij Rusland. Dat werk bestaat nu allemaal niet meer. Dat is weggeconcurreerd, erg jammer.
 

De tentjes onderweg stoppen er daardoor ook mee, er zijn er nog weinig over. De gezelligheid onderweg is eigenlijk helemaal verdwenen. Vroeger reden we met elkaar op en aten we ‘s avonds met elkaar. Die veranderingen zorgen ervoor dat ik niet meer de drang voel om ver weg te zijn voor het werk. Ik heb het gezien en meegemaakt. Dat nemen ze me niet meer af.

En wat doe je hedendaags: Onderweg eten of eten meenemen?
Ik neem wel eten mee. Maar ik heb altijd gezegd: Als ik uit de magnetron moet eten, dan stop ik met rijden. Dan kap ik ermee. Ik wil goed eten en een restaurantje in kunnen gaan. Even een andere omgeving. 24 uur per dag in de auto zitten is niets voor mij.

Met al jouw ervaringen: Wat is nou de mooiste rit die je hebt gereden?
Dat was een rit naar Stockholm (Zweden.) Die spelcomputer, de Playstation 2, was toen net uit. Die moesten we, met drie man, inladen bij Sony in Tilburg en naar Stockholm brengen.  Ik had een bakwagen en de andere twee chauffeurs hadden kleinere wagens. Die andere mannen waren nog nooit zo ver geweest, dus ik nam hen mee op sleeptouw. We deden voorzichtig aan. Het was een hele ervaring om daar te rijden met zijn drieën achter elkaar aan.

Speelde deze rit zich alleen af op wegen of ook op het water?
We zijn inderdaad ook met de boot gegaan toen. Die brug (Sontbrug) was er toen nog niet, dus moesten we met de pont oversteken. Die variatie in landen, infrastructuur, type mensen/inwoners maakt het werk leuk.

Kijk, dat klinkt zeker als een mooie rit!
Jij hebt al heel wat meegemaakt onderweg. Heb je wel eens eerste hulp moeten verlenen?
Eerste hulp niet echt. Maar er ging wel een keer een auto voor ons over de kop. Ik was toen toevallig samen met een collega en we zagen het gebeuren. De chauffeur zat te slapen achter het stuur. Hij slingerde en kwam met zijn wiel in de berm. Hij schrok wakker en trok zijn stuur terug naar links toe. Hij schoot de hele weg over, zo tegen de vangrail aan en toen ging de auto over de kop. Natuurlijk doe je dan je knipperlichten aan en ga je kijken of je kan helpen. De mensen in de auto waren niet zwaargewond, dus dat viel gelukkig mee.

Slapen achter het stuur, altijd een slecht idee.

Dit gezegd hebbende: Wat is eigenlijk jouw grootste irritatie op de weg?
Het inhalen wanneer het niet nodig is en te dicht op elkaar rijden. Mensen hebben geen geduld meer, ook iets van de laatste jaren. Vroeger als je als vrachtwagenchauffeur aan kwam rijden gingen mensen voor je aan de kant. Tegenwoordig weten ze, bijvoorbeeld op de rotondes, niet hoe snel ze voor je op moeten rijden. Dat maakt het werk soms wel gevaarlijk.

Stel je bent aan de macht, welke nieuwe verkeersregels voer je dan in?
Op zich is het goed geregeld in Nederland. Ik twijfel wel of de milieuzones wel veel nut hebben. Eigenlijk vind ik het onzin.

Waarom?
In Rotterdam hebben ze die milieuzones bijvoorbeeld ook. De oliemaatschappij ligt 6 km verder. De uitstoot die daarvan vrij komt, komt ook daar terecht.

Ben je, ondanks dat je soms avonturen van vroeger uit mist, van plan om tot je pensioenleeftijd te blijven rijden?
Ja, als ik het haal wel. Dat kan ik nu nog niet zeggen natuurlijk. Als alles goed gaat, dan zeker.

Heb je in dit interview nog iets gemist wat je wilt delen?
Ik heb het goed naar mijn zin bij Van der Werff. Ik heb leuke adressen en het bedrijf is heel relaxt. Dat scheelt een hoop.

Goed om te horen Remco. Veel werkplezier toegewenst bij je nieuwe job!