Interview: John Broer

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: John Broer (51)

Bij Van der Werff in dienst sinds: 1 oktober 2019

Werkt voor Van der Werff, doet ritten voor de Rotocoat.

Hi John! Volgens jouw Facebookprofiel woon jij in Zutphen. Een eindje uit de buurt van de hoofdkantoren van Van der Werff. Hoe zit dat, kun je daar wat meer over vertellen?
‘Ik werk inderdaad niet in de buurt van de hoofdkantoren. Maar naast die twee kantoren heeft Van der Werff meerdere standplaatsen, ik werk vanuit de standplaats in Dieren. Ik ben in dienst bij Van der Werff en ik rijd alleen voor Rotocoat.

Voor hen haal ik staal op bij constructiebedrijven. Dat breng ik naar de verzinkerij (die in Dieren zit), waar ze het verzinken en dus duurzaam maken. Vervolgens breng ik het verzinkte goed weg naar bouw/werkplaatsen.’

Zo leer ik ook weer nieuwe dingen! Leuk om te weten hoe dat in zijn werk gaat. Is Dieren gemakkelijk bereikbaar voor jou vanuit Zutphen?
‘Dieren is 16 km rijden vanuit huis. Ik fiets af en toe ook naar mijn werk toe, dat doe ik voornamelijk bij mooi weer. Op de terugweg fiets ik dan via een andere route terug. Die route varieert tussen de 25 en 65 km.’

Op sommige dagen fiets je dus 65 km na een dag werken. Dat is een lange afstand! Wat voor fiets gebruik je daarvoor?
‘Het is grappig dat je dat vraagt. Ik heb nu nog een oude hybride fiets met een racefiets versnelling, waar ik zelf een mountainbike stuur op heb gezet.

Ik heb een nieuwe fiets besteld, dat is een fiets met ondersteuning. Zodat ik s morgens met een droge rug op mijn werk kan komen. Die fiets ondersteund tot een snelheid van 25 km per uur. Als je harder fietst stopt hij met ondersteunen. Ik fiets uit mezelf meestal rond de 30 km per uur. Dus deze fiets kan ik gebruiken als gewone fiets en als fiets met ondersteuning, ideaal!’  

Super, lekker genieten straks van je nieuwe fiets! Heb je er genoeg van als je heen en terug fietst naar werk of fiets je ook graag in je vrije tijd nog?
‘Fietsen is echt mijn hobby en we wonen natuurlijk ook in een perfect fietsland! Ik was laatst een week op vakantie in Noord Holland, dan fiets ik 200 km in de rondte daar. Dat vind ik het mooiste, gebieden ontdekken waar je normaal niet komt.’     

Aan de hand van de tijden waarop wij dit interview konden inplannen ga ik ervan uit dat jij vooral overdag op de vrachtwagen rijdt. Is dit zo en vanwaar heb je die keuze gemaakt?
‘Dat klopt, dat vind ik ook een heel groot voordeel aan dit werk. Ik begin iedere ochtend tussen half 5 en 7 en het is alleen maar dagwerk, s avonds ben ik weer lekker thuis! Ik werk van maandag t/m vrijdag. Het is nog niet voorgekomen dat ik in het weekend moest rijden. Ik heb genoeg hobby’s, dus ik geniet van mijn vrije tijd.’

Heb je ook familie waarmee je deze vrije tijd graag deelt? 
‘Ja, ik heb een dochter en twee zoons. Ik woon samen met mijn vriendin. In het weekend ga ik vaak kijken bij mijn zoons, die dan voetballen. Af en toe sta ik ook in de kantine, aan de droge kant van de bar.

Oh aan de verkeerde kant dus zegmaar!
Vind jouw partner het ook leuk om met je mee te gaan fietsen?
‘Ja, aan de verkeerde kant inderdaad (haha.) Nee, zij vindt het niet leuk om mee te gaan fietsen, dat komt eigenlijk doordat ik te hard fiets. Als de nieuwe fiets er is kan zij op die fiets en ik op mijn oude, misschien dat het dan leuker is om samen te sporten.’

Dat is ook wel erg snel!
En je dochter en zoons, hebben die ook chauffeurs bloed?
‘Nee, absoluut niet. Ze zijn allemaal wel mee geweest vroeger. Mijn oudste zoon was een keer mee bij een klus waar we jus d’orange moesten lossen bij een terminal. Daar hebben we toen meer dan een halve dag staan wachten. Die dag verveelde hij zich zo erg dat hij dit werk niet meer wilde doen. Dat gevoel heeft hij vervolgens overgebracht op zijn jongere broer en na die tijd zijn mijn zoons beide nooit meer mee geweest.’

En dat allemaal door die lading jus d’orange dus, dat is een bittere pil om te slikken!
Een vervelende dag om te lossen dus. Heb je nog andere noemenswaardige plekken waar het een uitdaging was om te lossen?
‘Ik heb een keer kantoormeubilair moeten lossen en monteren op de prinsengracht in Amsterdam. Dat is midden in het centrum. Achteraf bleek dat ik daar helemaal niet mocht staan, ik had een speciale vergunning moeten hebben. Maar dat wist ik toen niet, dus ik stond er de hele dag geparkeerd. Dat was achteraf gezien wel een spannende klus.’

Oei, bijna een bekeuring dus!
Nog even terug naar het chauffeurs bloed, reden je vader en/of opa ook? Of ben je echt de eerste chauffeur in jullie bloedlijn?
‘Ik ben de eerste in de familie. Ik werd door mijn ouders gevraagd om na de MAVO de MEAO (Middelbaar Economisch en Administratief Onderwijs) te gaan doen. Dat wilde ik eigenlijk helemaal niet, ik wilde toen al chauffeur worden. Maargoed toch geprobeerd. Mijn ouders zeiden: “Chauffeur kun je altijd nog worden”. 

Maar ik wist het al van jongs af aan, ik wilde chauffeur zijn. Ik speelde al mijn hele leven met vrachtwagens. Als jongen van 12 jaar was ik op ieder vrij moment bij ons in het dorp te vinden bij de melkfabriek. Daar stond ik altijd bij de vrachtwagens te helpen, af en toe mocht ik dan een stuk meerijden. Ik was altijd met vrachtwagens bezig! En nog steeds, het is echt mijn passie!’

“De diesel zit in mijn bloed”

Ik ben benieuwd naar wat het dan zo mooi maakt volgens jou, kun je het werk als vrachtwagenchauffeur beschrijven in drie woorden en toelichten waarom je juist die drie woorden kiest?
‘Afwisselend, iedere dag is anders. Je komt altijd voor situaties te staan die je van te voren niet verwacht.
Vrij, je hebt niet direct iemand die je op je vingers kijkt.
En, voor mij is het een geluk om dit werk te mogen doen. Ik ervaar veel geluksmomenten.’

Mooie woorden!
Heb je eigenlijk ook voorkeur voor bepaalde trucks, is er bijvoorbeeld eentje waar jij echt van onder de indruk bent?
‘Ik vind een SCANIA met een V8 motor wel een ultieme auto. Dat geluid van een 8 cilinder. Het past niet helemaal bij een duurzame wereld, maar als ik daar geen rekening mee hoefde te houden zou een SCANIA V8 voor mij echt ultiem zijn.

En de vrachtwagens uit mijn jeugdtijd vind ik ook geweldig!’

Ik heb hem even opgezocht! Mooie wagen en oldtimertjes zijn inderdaad ook altijd super!
Over duurzaamheid gesproken: Stel je rijdt later in een truck die elektrisch rijdt, wat zou je daarvan vinden?
‘Ik weet voor de wereld dat we wat moeten gaan veranderen. Ik heb mijn hele leven diesel gereden, dat vind ik een fantastische ervaring. Maargoed, andere brandstoffen hebben ook voordelen. Zolang het comfort in wagen verbeterd of gelijk blijft denk ik dat we overal aan kunnen wennen. En we zullen wel moeten, we zullen met de tijd mee moeten gaan.’

En stel er komen zelfrijdende vrachtwagens?
‘De tijd zal het leren! Ik zou het niet leuk vinden, het werk zou daardoor erg saai zijn. Ik zou dan de hele dag kunnen lezen achter het stuur, rond kunnen kijken, foto’s kunnen maken en ga zo maar door. Ik denk dat chauffeurs sowieso nodig blijven voor het laatste stuk. Bijvoorbeeld bij het begeleiden van het laden en lossen, bij het manoeuvreren van een truck onder een kraan op een bouwplaats enzovoorts. Ik maak mij daar, voor het werk wat ik doe, niet druk om dat ik vervangen zal worden door machines.

Soms gaat de toekomst wel erg hard, aan de andere kant hoor ik mensen wel eens zeggen: “Vroeger was alles beter”. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Vrachtwagens zijn veel comfortabeler,schoner en stiller geworden. Je hebt mooiere muziek in de auto, noem het maar op!’

Daar heb je een goed punt!
Even heel wat anders: Ik heb begrepen dat de terrassen weer open zijn. Betekent dit ook dat de chauffeurscafés weer open zijn?
‘Ik eet zelf niet meer onderweg, ik ben iedere avond dus thuis en lunchen doe ik niet buiten de cabine. Ik heb altijd broodjes mee.

Ik hoorde wel dat er al een chauffeurscafé is die een tent buiten heeft gezet, zodat er wat meer ruimte ontstaat en chauffeurs dus weer gezellig samen kunnen eten in hun pauzes.’

Wat leuk, dat zal de chauffeurs goed doen!
We zijn alweer bij de laatste vraag waar ik nog nieuwsgierig naar ben, namelijk: Wat zorgt volgens jou voor de gevaarlijkste situaties onderweg?
‘Afleiding, als je om je heen kijkt blijkt de telefoon toch wel een belangrijk storende factor. Vanuit de vrachtwagen kun je gemakkelijk in personenauto’s kijken, ik zie daar laptops op de bijrijderstoelen staan en mensen die sturen met de telefoon in hun hand. Erg gevaarlijk.’

Dat dat nog zo veel voorkomt na al die waarschuwingen, jammer! Laten we de lezers hierbij oproepen om de telefoon en de laptop weg te leggen tijdens het rijden. Wanneer je thuis bent kun je de apparaten weer pakken, om vervolgens natuurlijk deze rubriek te lezen.

John Broer, bedankt voor het interview!