Interview: Dimitrie van Herwijnen

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

Naam: Dimitrie van Herwijnen (36)

Aantal jaar in dienst: 13.5

Dimitrie, jij bent getrouwd in een Van der Werff truck. Vertel! Hoe is dat idee ontstaan?
‘Als chauffeur zijnde ben je getrouwd met je werk. Je werkt hard en je werkt veel uren. Mijn vrouw zit bij een muziekkorps. Ik zei tegen haar: “Ik wil je korps erbij als we gaan trouwen.” Nou zegt ze, ik wil in een vrachtwagen trouwen. Van het een kwam het ander.

Wij woonden op dat moment nog in Reduzum. We zijn dan ook in de oude loods (die destijds nog open was) van Van der Werff in Reduzum getrouwd. Voordat we konden trouwen was het wel een gedoe. We wilden in eerste instantie buiten trouwen, maar de gemeente ontdekte elke keer iets nieuws dat niet aan de regels voldeed. Op een gegeven moment hadden we ons idee er eindelijk doorheen.

In de loods van Van der Werff in Reduzem stonden ook allemaal oldtimers gestalt van Jouke van der Werff (destijds de eigenaar van het bedrijf.) Op de dag dat wij trouwden hield Van der Werff toevallig de eerste open dag op locatie Heerenveen. Dit maakte dat de loods leeg was en hier konden wij mooi gebruik van maken.’

Werd het ondanks al het gedoe met de gemeente toch nog een geslaagde dag? Of hadden jullie onderweg nog meer obstakels?
Jazeker! Het was een prachtige dag. Ik haalde mijn verloofde op bij haar ouderlijk huis in Meppel. Dit deed ik in een van de oldtimers van Jouke.

Toen kregen we onderweg pech. Toevallig reed mijn collega Pieter Terpstra achter ons op de weg. Die heeft uiteindelijk ons huwelijk gered! We kwamen sowieso al te laat, maar we hadden zelf al door dat ze in ieder geval niet zonder ons zouden beginnen op onze eigen bruiloft, haha.

Pieter reed vroeger zelf ook oldtimers. Hij zag dan ook meteen wat er aan de hand was. Het brandstoffilter van de oldtimer zat verstopt. In de diesel van tegenwoordig zitten vaak elementen waar oldtimers niet tegen kunnen helaas. Hij heeft de verstopping snel opgelost. Een paar minuten later reden we weer. En zo heeft hij ons huwelijk kunnen redden!’

Wat een fantastisch verhaal en wat een held die Pieter!
Ik denk, dat wanneer ik kijk naar de manier waarop jullie zijn getrouwd, ik wel de conclusie mag trekken dat jij tevreden bent met Van der Werff als werkgever. Wat maakt Van der Werff tot een bijzonder bedrijf om voor te werken?
‘Alles kan eigenlijk. Ik ben sinds kort overgestapt van een volumecombi naar open werk. En binnenkort ga ik aan de slag met een dieplader.’

Super, dus je krijgt veel kansen geboden om door te leren in je beroep?
Ja, er zijn veel mogelijkheden. Niet iedere wens zal altijd per direct kunnen worden uitgevoerd, maar je krijgt zeker genoeg kansen!’

Waar is jouw passie voor dit beroep eigenlijk ontstaan? Zit het bij je in je genen?
‘Mijn vader had vroeger een klein vrachtwagentje. Daarmee bezorgde hij producten bij zijn klanten. Hij had een eigen zaak in de verkoop van badkamers/tegels en sanitair. Toen is het idee bij mij ontstaan om chauffeur te worden. En misschien een leuk weetje, toen ik startte met de opleiding heeft mijn zus vervolgens ook de papieren gehaald en die is toen ook chauffeur geworden.’

Het zit dus wel in jullie bloed! Vond je vader het ook jammer dat je geen interesse had in het overnemen van zijn zaak?
‘De verkoop ligt mij totaal niet, ik heb dus ook meteen gezegd dat ik het nooit over zou nemen. In principe komen mijn vader zijn roots wel terug in mijn huidige werk, ik zit immers nog steeds in de bouwmaterialen. In het begin vond hij het wel jammer dat ik de zaak niet overnam, maar hij zag al snel dat ik in de vrachtwagen op de juiste plek was beland.’

Je hebt zelf ook twee kids. Denk je dat zij jouw liefde voor het beroep overnemen?
Mijn dochter sowieso niet, die verveelt zich stierlijk als ze een dagje mee is. Mijn zoon vindt het nu helemaal geweldig, maar we zullen wel zien waar het heen gaat!’
 

Uiteindelijk is het enige wat telt dat jij en je kids doen wat jullie leuk vinden en wat goed voelt! Uit nieuwsgierigheid, hoe oud was je eigenlijk toen jij je rijbewijs haalde voor de vrachtauto?
Ik heb meteen na het middelbare onderwijs gekozen voor de chauffeursopleiding. Deze duurt twee jaar. Tijdens deze studie haalde ik gelijk mijn rijbewijs B/C en CE. Op mijn 17e startte ik met de opleiding, op mijn 18e haalde ik mijn rijbewijzen en op mijn 19e reed ik al voor een baas. Ik was er jong bij.’

Dat is een hele verantwoordelijkheid. Op zo een jonge leeftijd zo’n grote machine op de weg houden.
‘Klopt, daar ben ik vroeger ook meerdere malen achter gekomen. Je bent jong en overmoedig en je denkt dat je alles wel kan. Je rijdt bijvoorbeeld wel eens schade, dat soort dingen.’

Rijd je nu ook nog vaak overmoedig of ben je nu wat rustiger/bewuster?  
‘Bewuster ben ik sowieso en ook zeker veel rustiger. Dat merk ik wel. Het is wel zo dat ik nu makkelijker even uitstap om een situatie in te schatten. Eerst kijken en dan doen.’

‘Wanneer je ouder wordt, word je wijzer. Mijn advies om schade te voorkomen is: Eerst kijken en dan pas doen.’

Met je 36 jaar ben je natuurlijk nog niet vreselijk oud, maar blijkbaar al wel erg wijs. Je hebt vanaf je 19e al veel tijd gehad om mooie avonturen te beleven op de weg! Is er ook een rit die er voor jou uitspringt?
‘Ik heb een keer op de top van de Alpe d’HuZes (Zuid Frankrijk) gestaan met de vrachtwagen. Dat was heel speciaal. Vanuit Van der Werff werd gevraagd wie deze rit zag zitten. Ik zei daarop meteen ja! Er moesten voor die rit bouwmaterialen worden vervoerd voor een grote aannemer. Boven op de berg moest ik die materialen met behulp van een meeneemheftruck lossen, een spannende ervaring.’

Wat een verhaal! Wat werd er gebouwd op het topje van die berg?
‘Er werd daar een Veronica discotheek gebouwd voor de winterperiode. Een mooie plek voor de wintersport gasten om te après skiën.’

Moet je nagaan! Als leek denk je daar natuurlijk helemaal niet over na. Voordat er gefeest kan worden moet er eerst een stoere chauffeur zijn die de materialen om de discotheek te bouwen erheen rijdt. Vond je het spannend, met zo’n zware wagen die berg oprijden?
‘Ja natuurlijk, dat is een uitdaging. Daar kom je niet dagelijks! Om de berg op te rijden moest ik geduld hebben, het ging niet rap maar uiteindelijk kwam ik er wel. In die tijd moest ik ook nog zelf schakelen, een keer misschakelen en je staat stil. Tegenwoordig rijden we voornamelijk in automaten. Wanneer je zelf schakelt moet je je wagen nog beter kennen, om zulke ritten tot een positief eind te kunnen brengen.’

Spannend! Is er ook iemand die met jou mee rijdt onderweg, in de vorm van een naambordje in je cabine? Misschien fijn als steuntje in de rug bij zulke zenuwslopende avonturen?
‘Ik heb wel een bordje in mijn wagen staan, maar niet met de naam van een geliefde erop. Er staat: Dimi on tour! Ik neem immers altijd mezelf mee op reis!’

Helemaal waar! Inmiddels is het voor jou ook tijd om te starten met je rit van vandaag, wij sluiten af! Wil jij voordat we afsluiten ook nog iemand aanwijzen voor het volgende interview?
‘Het zou leuk zijn wanneer je iemand van de loods interviewt. Die jongens/mannen zijn heel belangrijk voor de chauffeurs. Zonder hen kunnen de chauffeurs het logistieke werk niet uitvoeren.’

Dat is een goed idee! Dat gaan we doen. Voor nu: Super bedankt voor je tijd en je verhalen!