Interview: Caes Abbink

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Caes Abbink
Leeftijd: 57

In dienst sinds: 2015

 

Hey Caes! Waar woon jij ergens in Nederland?
Ik woon in Deventer.

Deventer, mooie stad! Wat voor opleiding heb jij vroeger gedaan?
Middelbare school en daarna ben ik verder gegaan op de technische school. Maar daar deed ik zo lang over dat ze zeiden: “Je kan er maar beter vanaf gaan”.

En had je, nadat je daar mee stopte, gelijk het gevoel dat jij op de vrachtauto thuis hoorde?
Ik ging van school en de dag daarop belden ze al op van de PTT Post. Ze zeiden: “We horen dat je van school gegaan bent, heb je zin om hier te komen werken?” Dus ik ben toen eerst postbode geworden.

Leuk beroep, bracht jij de post rond met de auto?
Nee, ik bracht de post lopend en fietsend rond. Ze hadden daar wel ook vrachtwagens. Rijden vond ik altijd al leuk. Na mijn werk bij PTT Post kon ik dan ook beginnen met het rijden in een bestelauto bij Internationaal Transportbedrijf van Opijnen in Deventer. En op datzelfde moment ben ik destijds gestart met het behalen van mijn groot rijbewijs.

Kon je ook bij dat bedrijf blijven werken na het behalen van je rijbewijs?
Ja, ik haalde mijn rijbewijs toen ik 24 was en kreeg daar toen meteen een baan aangeboden. Het meeste wat ik weet heb ik daar destijds geleerd. Ik heb 12.5 jaar gewerkt bij Opijnen. Ik deed daar bijvoorbeeld ijzer vervoer, huif vervoer en tankcontainer vervoer.

En na die 12,5 jaar was het tijd voor wat anders?
Ja na 12,5 jaar merkte ik inderdaad dat ik wel wat anders wilde. Ik ben toen in Arnhem gaan werken, om daar bij Internationaal Transportbedrijf Hoevers aan de slag te gaan. Bij dat bedrijf heb ik 7 jaar op een combi gereden, voornamelijk naar Duitstalige landen zoals Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland. Af en toe reed ik ook op Frankrijk en Italië.

Na die zeven jaar ben ik weer gaan werken bij mijn oude baas in Deventer. Ik scheidde namelijk destijds in 2005 van mijn toenmalige vrouw en ging na de scheiding in Deventer wonen, na in Warnsveld te hebben gewoond. Ik vond de reisafstand tussen Deventer en Arnhem wat te groot.

Nu werk je inmiddels 33 jaar. Heb je in deze 33 jaar ook nog ander werk gedaan of ben je altijd op de weg gebleven?
Nee, ik heb altijd gereden. Het rijden is altijd mooi gebleven vind ik. Tuurlijk heb je bij sommige bedrijven wel eens het gevoel dat je niet meer kunt doen wat je graag wilt doen. Daarom heb ik op een gegeven moment voor een andere werkgever gekozen.

Je zegt je vind het prachtig op de weg. Van maakt jouw beroep zo prachtig?
Toch echt wel de vrijheid. Op het moment dat je ergens bent, dan maken ze je niks meer (zo gezegd.) Voor mijn gevoel geeft dat een bepaalde vrijheid.

En daartegenover, wat vind jij de minder leuke aspecten van je werk?
Er gaat zoveel tijd in zitten, maar dat is wel echt een standaard antwoord hé.

Standaard antwoorden mogen gewoon, als dat is hoe jij het voelt.
Hoe ben jij vanuit je oude baan bij Van der Werff terecht gekomen?
Die switch ging eigenlijk vrij plotseling. Ik wilde graag minder vaak nachten weg en wat meer thuis zijn. Een oud medewerker van Van der Werff wist dit over mij en belde mij om me te tippen over het feit dat er vanuit Van der Werff een auto met standplaats Deventer zou komen. Hij adviseerde mij om zo snel mogelijk te bellen. Na mijn telefoontje met Van der Werff was alles vervolgens binnen een maand rond.

Sindsdien rijd ik nu in een auto van Van der Werff voor twee vaste klanten. Ik rijd iedere werkdag voor Jongeneel en voor Pontmeyer. 

Ik begin morgens om een uur of half 7 en middags tussen 5 en 6 ben ik weer thuis. Op zo’n dag rijd ik op 10 tot 18 adressen. Ik vind dat echt hartstikke leuk! Mijn wens om minder nachten van huis te zijn is daarmee uitgekomen.

Dit ritme zorgt er ook voor dat ik door de weeks ook privé activiteiten kan ondernemen.

Super, ben je naast deze voordelen die je al noemt ook blij met Van der Werff als werkgever?
Ik ben blij met Van der Werff als werkgever en heb het contact tot nu toe goed ervaren. En wanneer er iets is, wordt het altijd geregeld.

Verder heb ik in principe weinig met Van der Werff te maken bij het uitvoeren van mijn dagelijkse werkzaamheden. Ik voer de opdrachten uit vanuit de twee bedrijven die ik zonet noemde. Ik was de eerste die in een inhuur vrachtwagen (van Van der Werff Logistics) in Deventer voor dit tweetal bedrijven reed. Inmiddels is er nog een vrachtauto bij gekomen.

Ik moet twee keer per jaar naar de hoofdvestiging van Van der Werff Logistics in Heerenveen voor onderhoud en als er wat aan de hand is bel ik naar Van der Werff.

En heb je dan wel zo nu en dan contact met je collega’s?
Weinig. Dat is opzich jammer. Onderweg kom ik veel collega’s tegen die ik bijvoorbeeld niet ken. Soms ken ik nog wel mensen van mijn vorige werk.

Je benoemt zojuist dat je nu door je nieuwe ritme door de weeks meer activiteiten kan ondernemen. Aan wat voor activiteiten moet ik dan denken?

Mijn vader woont in Zutphen. Hij wordt wat ouder, dus daar ga ik twee avonden in de week naartoe om eten te brengen. Daarnaast heb ik twee uit huis wonende kinderen (uit mijn vorige huwelijk), daar kan ik nu mooi door de weeks op bezoek gaan. Ik hoef niet meer alles in mijn weekend “te proppen”.

Na mijn scheiding heb ik mijn huidige vrouw ontmoet. Met haar heb ik een zoontje gekregen, hij is inmiddels alweer 14 jaar.

Ook maak ik graag lange wandelingen met onze twee honden. In de zomer geniet ik daar het meeste van.

Daarnaast ben ik onlangs Opa geworden van een mooie kleinzoon (de zoon van mijn dochter.)

Gefeliciteerd met je kleinzoon!
Over jonge kids gesproken, hoe heb jij het ervaren om je kinderen op te voeden terwijl je een beroep hebt waar je veel van huis bent?
Niet. Dan kan je niet opvoeden. Als je veel nachten weg bent, heb je gewoon iemand nodig die je kinderen opvoedt. Bovendien wil je, wanneer je in het weekend wel thuis bent, niet alleen maar opvoedkundige dingen doen.

Bij mijn jongste zoon is het dus heel anders. Ik ben nu s avonds thuis en zie veel meer van zijn opgroeien zegmaar. Ik denk nu wel eens: “Jeetje, hoe heb ik dat destijds zo kunnen doen. Zoveel van huis zijn.” Maar op dat moment dacht ik daar nu eenmaal niet zo over.

Begrijpelijk. Mooi dat je nu veel met je jongste zoon kunt ondernemen Caes.
Wat is de grootste les die jij hebt geleerd tijdens je werk, een les die jij door kunt geven aan je kinderen?
Rustig blijven.

Kort maar krachtig!
Ja, 9 van de 10 keer heb je alleen maar jezelf ermee als je je opwindt.

Wat voor eigenschappen heb je volgens jou zeker nodig in het werk wat jij doet?
Je moet een bal gehakt lusten en je moet niet bang zijn om nieuwe dingen uit te proberen en tegen te komen. Het is belangrijk dat je openstaat voor nieuwe ervaringen en dat je uitdagingen aangaat.

Oei, lastig voor de vegetariërs onder ons dus, haha!
Stel je voor: “Er zijn startende chauffeurs die dit lezen.” Welke tips zou je hen mee willen geven? Waar heb je vroeger zelf het meest van geleerd?
Ik heb zelf het meest geleerd door te leren van mensen die al langer in het vak zitten. Vandaag de dag vragen de nieuwe chauffeurs niet meer zoveel, zoals als wij vroeger wel deden. Tegenwoordig zeggen ze vaak: “ik doe het wel en ik zie het wel als ik er ben”. Soms kan het echter wel handig zijn om ter voorbereiding op je rit een aantal vragen aan je ervaren collega’s te stellen. Zodat je goed voorbereid op weg kunt gaan.

Kijk aan. Dat is een waardevolle tip.
Caes, kun jij ons vertellen over jouw meest bijzondere rit ooit?
Ik heb niet een specifieke rit. Sommige ritten bespreek je na, juist omdat er niet alledaagse dingen gebeuren onderweg. Het zijn dan ook vaak de ritten waar iets negatiefs/spannends gebeurd die je bijblijven en waar je naderhand over verteld.

Ik ben bijvoorbeeld een paar keer naar Polen geweest, in de buurt van Auschwitz. Het was daar in Polen vroeger vaak lastig bij de grenzen, je moest dan ik weet niet hoelang aansluiten voordat je bij de grens was. Eenmaal bij de grens aangekomen moest je vervolgens veel handelingen verrichten. Toen ik daar voor het eerst kwam heb ik daarom een Hollandse chauffeur gezocht om me daarbij te helpen. Met hem ben ik toen twee dagen mee opgetrokken om verder het land in te komen. Dat zijn wel ritten die me bij blijven, omdat ze afwijken van de ‘normale’ ritten.

Ook ben ik een keer op een avond tot de as van mijn vrachtwagen in de modder gezakt. Ik stond toen ergens midden in een woonwijk vast op een grasveld. Die keer moest ik wachten tot de volgende dag tot er een takelauto kwam helpen om mij daar weer uit te trekken.

Bij dat soort avonturen scheelt het wel dat je je bed altijd bij je hebt!
Haha, ja dat scheelt zeker.

Met de meeneemheftruck ben ik trouwens ook wel eens vast komen zitten in de sneeuw. Toen ben ik ‘gered’ door een boer, die mijn heftruck met de trekker uit de sneeuw wist te redden.  

Dat wil wel, vast komen te zitten in de sneeuw!
Hey en als je vrij bent, ben je dan ook nog veel met je werk bezig?
Nee, zodra ik thuis ben kan ik dat loslaten. Zondagavond weet ik niet waar ik maandagochtend mijn dag moet beginnen.

Kijk, dat is een goed teken.

Ja, ik dacht het ook wel!

We sluiten af Caes, bedankt voor je tijd en tot een volgende keer!