Interview: Henk Peters

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naam: Henk Peters
Leeftijd: 52

Rijdt nu zes jaar als charter voor Van der Werff Logistics

Hi Henk!
Ben jij al sinds je jonge jaren chauffeur of had jij eerst andere aspiraties?
Ik ging op mijn zeventiende aan de slag bij het leger als chauffeur/monteur/berger.

Je was er jong bij. Weet jij nog wat je kocht van je allereerste “grote mensen” salaris?
Jazeker, dat weet ik nog. Dat was een auto. Een VW Golf 3. Ik moest eerst iedere dag van Groesbeek naar Roermond reizen, vandaar dat ik meteen een auto kocht toen ik mijn rijbewijs (in dienst) had gehaald. In Roermond heb ik mijn opleiding gedaan. Van daaruit ben ik naar Eindhoven gegaan voor de verdere opleiding. Vervolgens kwam ik in Grave terecht, dus dat was voor mij lekker dichtbij huis.

Wat voor opleiding heb jij precies gevolgd bij het leger?
In Roermond volgde ik de algemene opleiding voor Technisch Specialist. In Eindhoven heb ik de opleiding Berger Autotechniek gedaan. Voor het bergings certificaat moet je op de vrachtwagen rijden, de rijopleiding deed ik er dus naast in vier maanden tijd.

In welk jaar vond jij het voldoende geweest om in dienst te zijn?
Ik ben zes jaar in dienst geweest en er eind 1995 uitgegaan.

Ben je in die zes jaar ook uitgezonden geweest?
Ja, ik ben twee keer naar Joegoslavië uitgezonden en één keer naar Irak. De eerste uitzending ging ik als chauffeur mee en reed ik met een tientonner rond. De tweede keer was ik uitgezonden in de functie van Berger. Dan rijd je op een militair bergingsvoertuig, een auto met een kraan achterop. Wanneer er dan iemand in de sloot is beland, dien je die eruit te halen.

Dat klinkt heftig.
Dat is zeker een heftige tijd geweest, waar ik nog dagelijks last van heb.
En als je, ondanks de heftige momenten die je hebt meegemaakt, moet kiezen tussen werken bij het leger en werken bij een logistiek bedrijf. Wat heeft dan jouw voorkeur?
Ja, toch het leger. Dat is meer mijn ding. Dat ligt hem aan het kameraadschap. Het kameraadschap onderling en de betrokkenheid is daar zeer hecht. Je werkt echt als groep en niet individueel.

Na deze zes jaren bij defensie ben jij dus gaan werken als chauffeur. Hoe ziet jouw dienstverband eruit?
Ik rijd op dit moment zes jaar als charter voor Van der Werff en ik ben negen jaar in dienst bij 7trans (een logistiek bedrijf in Zevenaar).

Wat is de standplaats waaruit je werkt?
Ik zit gepland bij Regio Oost. Mijn standplaats is Winterswijk. Maar ik kom in principe overal.

Gelderland dus, woon je daar ook in de buurt?
Ik woon op dit moment in Didam (45 minuten rijden vanaf Winterswijk). Oftewel op zijn achterhoeks: Diem.

Mooie omgeving, woon je daar alleen of samen?
Ik heb een vrouw met twee hele schattige kinderen. Eén van twintig en één van negentien, zij wonen beide nog thuis. Hartstikke gezellig. Ik heb zelf ook een dochter uit mijn vorige huwelijk, zij komt af en toe ook gezellig bij me op visite.

Jij was laatst ook op vakantie naar Tanzania, hoe was dat?
Dat was geweldig en ik heb geen Corona, dat staat hier op een verklaring die ik bij me heb in de auto. Mijn vrouw komt uit Tanzania. Als de financiën het toelaten gaan wij daarom vijf of zes weken per jaar die kant op. Dat heb ik met mijn baas zo besproken. Ik ga het hele jaar niet op vakantie en voor die reis neem ik al mijn vrije dagen in één keer op.

Wat mooi dat die mogelijkheid er is vanuit je werkgever en fijn dat je Corona-vrij bent natuurlijk.
En nu terug op de Nederlandse bodem: ben je veel thuis om van de gezelligheid daar mee te genieten of doe je vooral meerdaagse ritten?
Ik vertrek maandags en kom op vrijdag weer thuis.

Kijk aan. En wat houdt jou bezig in je vrije tijd?
Van alles. Ik ga graag naar vrienden op visite. Nu gaat dat even lastig vanwege Corona.
Als hobby “leuk” ik de Veteranendagen op door het hele land. Als je voor de VN gediend hebt in een buitenlands land, ben je ongeacht je leeftijd veteraan. Zodoende lever ik mijn aandeel bij deze dagen. Dagen waarop de bevolking en de oudgedienden samen bijeenkomen. Tijdens die dagen laten we zien wat we gedaan hebben/wat wij doen bij de uitzendingen.

Dat geeft vast een voldaan gevoel.
Dat sowieso. Daarbij krijg ik ook veel steun van mijn baas. We hebben een grote bus op het werk bij 7trans. Die mag ik op de Veteranendagen kosteloos meenemen, de baas betaald de diesel en de bus. Ik fungeer als chauffeur. Zo gaan we, met onze groep van vijftien mensen, heel Nederland door: Sittard, Kerkrade, Groningen, Zwaag noem het maar en wij komen er. 

Super dat jouw baas je daar zo in steunt.
Je mag dus diezelfde bus telkens weer meenemen op de Veteranendagen. Heb jij voor je werk ook een vaste wagen toegewezen gekregen van 7trans?
Ja, ik heb de grootse variant truck van DAF: de XXL. Lekker met mijn eigen bed spullen en mijn eigen magnetron erin. De auto is aangepast aan mij. We mogen zelf doen en laten aan de auto wat we willen. Ik heb trouwens niet veel aan de wagen veranderd, ik heb er wel een andere tafel in gezet. Een wat grotere, zodat ik wat meer ruimte heb om spullen neer te leggen. En ik heb op de buitenkant wat extra lampjes geplaatst en de vlag van de Achterhoek is voorop en aan de zijkanten van mijn wagen te zien.

Mooi, lekker op pad met je eigen wagen dus. En gezien je nogal op veel plekken komt: heb je ook een bijzondere belevenis meegemaakt die je niet weer zult vergeten?
Wat ik nooit weer vergeet, was een belevenis die ik bij een andere opdrachtgever mee heb mogen maken. Voor een andere firma ben ik helemaal naar het meest noordelijk gelegen dorpje in Noorwegen gereden, boven de poolcirkel. Ik stond op de poolcirkel te overnachten en toen was alles mooi vrij naast mijn auto. Ik ging ervan uit dat ik de erop volgende dag met gemak weg kon rijden. Ik maakte mijn negen uurtjes en stond ‘s morgens vroeg op, wat bleek? Ik kreeg mijn deur niet meer open. Er lag namelijk wel zo’n twee meter sneeuw!

Ik had een lading roldeuren bij me voor een ziekenhuis. Ze zeiden: “zet ze daar maar neer, dan komt dat wel goed in de zomer. Je kan hier alleen komen in de winter, in de zomer kan dat niet.” De reden dat je er niet kunt komen in de zomer is dat je er komt door over het ijs heen te rijden.

Gordel af, raampje open en naar beneden kijken dus om over twee en een halve meter ijs te rijden. Voor alle zekerheid had ik mijn beide deuren open, mijn tas naast me staan en de belangrijke papieren in mijn bodywarmer zitten. In geval van nood kon ik er dus gewoon uitspringen. Voor mij uit gingen er al veel vrachtwagens over het ijs heen. Er stond trouwens wel goed aangegeven hoe zwaar je mocht zijn en voordat je het ijs opreed werd je combinatie gewogen.

Wat een avontuur!
Zulke avonturen beleef je niet elke dag. Hoe ziet jouw perfecte “gewone” werkdag eruit? Dus los van de dagen waar je over een weg van ijs rijdt.
Ik begin dan om vier uur, lekker doorrijden en soms even laden of lossen. Lekker mijn eigen gang gaan, zonder belemmeringen van andere mensen die continu aan je zitten te trekken. ‘s Avonds rond een uur of zeven á half acht de motor uitzetten en zeggen: “Zo, dat was mijn dag”. En, voor een bakje koffie doe ik trouwens ook veel.

Goed om te weten! Bij deze: de koffie staat voor jou altijd (bijna) klaar.
Hey en: Van der Werff. Ben je daar blij mee als opdrachtgever?
Ja, zeker. Daar ben ik zeer content mee. Ik werk veel met Dirk en Roegina. Dat werkt perfect. Wanneer ik iets vraag krijg ik altijd meteen een antwoord terug.

Dat klinkt goed.
Waar ben jij in je loopbaan het meest trots op?
Dan komen we toch terug in mijn diensttijd, namelijk: dat ik de medailles mag dragen die ik heb. Dat ik eraan mee heb mogen werken om Nederland goed op de kaart te zetten. Ik ben er natuurlijk niet trots op wat er allemaal gebeurd tijdens zo’n uitzending, dat keur ik niet goed. Maar de Nederlanders spelen daar, wat mij betreft, helemaal geen parten in. Wij zaten daar als eerste Nederlands Belgische transportballelion toen ik uitgezonden werd. De majoor van het Belgische leger zei toen: “Het Nederlandse leger heeft veel te veel papierwerk nodig om iets uit te voeren.”

Op zich niks mis mee om er goed over na te denken voordat er actie komt toch?
Ja, maar als je luchtsteun of ondersteuning van een andere eenheid vraagt is het soms wel handig dat het niet eerst op papier naar Den Haag moet, vervolgens naar de VN, dan weer terug naar Den Haag. Om vervolgens pas het antwoord teruggekoppeld te krijgen.

Dat klinkt inderdaad wel als een lange weg.
Even terug naar je huidige werk: wat zou je anders doen als je terug kon in de tijd?
Ik zou niets anders doen. Ik rijd wel eens af en toe kleine schades, maar nooit grote schade. Ik ben wel een aantal keer van werkgever veranderd, maar dat kwam meer door de economie. Daarnaast geven ze hedendaags soms sneller de voorkeur aan buitenlandse chauffeurs, dan vlieg je er al gauw uit. Het komt me wel eens ter ore dat sommige nationaliteiten een Code-95 kunnen kopen. Dat vind ik jammer. Dat zou ik wel willen veranderen, dat alle chauffeurs die hier in Nederland rijden sowieso een goede opleiding hebben gevolgd.

Nu we het toch even hebben over het opleiden van kundige chauffeurs: wat zijn de eigenschappen die volgens jou onmisbaar zijn in het chauffeursvak?
Goed inzicht, zowel op de weg als tijdens het laden en lossen. Het is ook van belang dat je goed overweg kunt met het materieel dat je vervoert.

Ik zeg altijd: ik rijd nu met een kleine auto. Ik heb namelijk in het verleden als charter ook windmolens vervoerd. Daarnaast heb ik in het verleden attracties vervoerd naar Duitsland, Frankrijk en binnen Nederland. Dan zit je met 37 à 38 meter achter je kont, en met de windmolens kom je zelfs op zestig meter uit.

 

Kijk, nu vallen de kwartjes. Daarom rijd jij nooit grote schades, jij bent zo te horen wel wat gewend.

Bedankt Henk voor dit mooie interview!