Interview: Mari Bijnen

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

Naam: Mari Bijnen
Leeftijd: 64
Werkt als charter voor Van der Werff sinds: Vijf à zes jaar

Hey Mari, hoelang rijd jij al als charter voor Van der Werff?
Ik werk nu een jaar of zes als charter voor Van der Werff. Ik ben officieel in dienst bij J. Kuijpers. Ik voel me alsof ik werk bij Van der Werff, ik voel me erg betrokken bij het bedrijf. Ik draag ook kleding van Van der Werff en laat me richting de buitenwereld dus zien als “Van der Werffer”. Het is echt mijn type werk wat ik hier mag doen.

Waar ligt dat aan? Waarom is het ‘jouw type werk’?
Ik heb in oktober 2020 een nieuwe auto gekregen van J. Kuijpers. Die nieuwe auto bevalt goed. Ik doe mijn ding. Ik ken het werk en het loopt lekker. Je bent als ware bijna eigen baas. In het begin moest ik even bekijken hoe de mensen in Friesland waren, maar nu hangen ze allemaal om mijn nek en noemen ze me Opa. Dat vind ik heel fijn, ik word bij alles betrokken.

Hoe kwam je als charter terecht bij Van der Werff?
Ik deed eerst ander werk, voor die opdrachtgever reed ik op Duitsland en Zwitserland. Dat werk liep ten eind, want de baas betaalde slecht aan Kuijpers. Vervolgens werd er aan mij gevraagd of werken bij Van der Werff iets voor me was. De eerste week dacht ik: “Waar ben ik aan begonnen?” Het was heel ander werk dan ik gewend was. Met een meeneemheftruck werken en lossen op de bouw. Ik was gewend aan grote bedrijven, waar ik de auto tegen het dock aan moest plaatsen. Toen ik een week verder was dacht ik: “Hey, dit is eigenlijk toch wel mooi! Je bent hier intensiever bezig, je moet meer puzzelen met je adressen. Ik vind dit werk mooier!”

Ben je, los van de mooie werkzaamheden, tevreden met Van der Werff als opdrachtgever?
Ja, ik mag er graag komen. Of het nu jong of oud is, ik kan er goed mee overweg. Hartstikke prima! We helpen elkaar.

Over jong en oud gesproken: Je wordt dus opa genoemd. Afgaande op je leeftijd ben jij tot dusver de meest ervaren chauffeur van deze interviewreeks. Hoe oud was je toen je je papieren haalde?
Ja, ik heb er al achtenveertig jaar opzitten. Ik was achttien toen ik mijn rijbewijzen haalde. Ik reed al in luxe auto’s van het bedrijf op mijn zestiende. Op mijn zeventiende werd ik bijrijder. De chauffeur waarmee ik reed stopte destijds tijdens de rit en zei: “rijd jij maar ik ben veel te dronken!” Die chauffeur ging op zondag voetballen en dan de kantine in. Hij wist natuurlijk wel dat ik kon rijden. Sinds die tijd reed ik tijdens onze gezamenlijke diensten (iedere dag) de ochtenden, hij overdag en ik s’ avonds weer terug. Dat kon in die tijd allemaal. Op een gegeven moment moest ik met andere chauffeurs mee en die hadden gehoord dat het zo ging. Die stapten ook uit zichzelf uit en lieten mij rijden.

Dus jij had al ervaring opgedaan zonder dat je überhaupt een rijbewijs had?
Ik had inderdaad geen rijbewijs, nog geeneens van een bromfiets. De tijden waren toen nog heel anders, er werd niet naar gekeken. En als er politie in de buurt was, dan zette je je stoel een beetje hogerop, zonneklep naar beneden en rijden maar!

Vond de baas dit alles ok?
Ik ben op latere leeftijd nog eens bij dat bedrijf terug geweest om te laden voor Kuijpers. Toen kwam ik de bazin tegen en vertelde ik haar dit verhaal. Ze zei: “Nou nou nou, lelijke jongens dat jullie er waren. Als ik het geweten had, dan hadden jullie gelijk ontslag gekregen!” Dat was wel grappig!

Dat is zeker een verhaal voor in de boeken.
Wie of wat inspireerde jou eigenlijk om dit logistieke pad op te gaan?
Ik ben altijd graag op pad geweest, ik was nooit thuis. Ik zat overal en nergens. Ik wist blijkbaar op jonge leeftijd ook overal de weg al. Zo is het er eigenlijk ingeslopen. Ik heb eerst een aantal keer in het magazijn gestaan en nog eens een tijdje aan de benzinepomp. Zo ben ik op een gegeven moment als bijrijder op de vrachtwagen gekomen en dat beviel mij wel.

Het van huis zijn heeft er altijd al ingezeten. Op mijn zestiende kampeerde mijn zus in Eupen, België op de camping. Ik zei tegen mijn moeder: “Ik ga op de brommer daar naartoe!” Na een halve dag rijden stond ik daar op de camping. Ik had het zo gevonden. Ik hoefde onderweg maar één keer de route te vragen aan een mooie Franstalige vrouw. Ik sprak geen Frans, maar we begrepen elkaar.

Dat is knap op zo’n jonge leeftijd!
Heb je ook logistieke voorgangers in je familie?
Ik ben wel eens een weekje mee geweest naar Zwitserland met mijn neef. Die vroeg ook of ik wilde rijden. Dat aanbod heb ik toen afgeslagen, ik was toen nog geeneens zestien. En een oom van mij is chauffeur geweest en een andere oom buschauffeur. Dus het zit toch wel een beetje in de familie.

Wat zijn volgens jou de voordelen van het chauffeursvak?
De hele dag onderweg zijn en mensen ontmoeten. Dat vooral. Ik stap iedere dag fluitend in mijn wagen. Zoals het loopt, zo loopt het. Ik stap in en kijk hoe ver ik kom. Dat vind ik mooi. Ik ga nooit met tegenzin op pad.

Wat zijn jouw grootste irritaties onderweg?
De andere weggebruikers komen tegenwoordig zo snel terug naar de rechter rijbaan. Je wordt gewoon afgesneden. “Waar ben je dan mee bezig?” Maar ik laat ze maar gaan, voorheen trok ik nog eens aan mijn stuur om ze te ontwijken. Maar ik wil zelf ook niet in de kant raken.
De mensen op de weg geven nergens meer om. En ze geven je de tijd niet meer, als je bijvoorbeeld ergens moet keren. Ze kruipen liever onder de vrachtauto door dan dat ze drie tellen moeten wachten.

Dat is zeker een ding vandaag de dag: Iedereen lijkt haast te hebben.
Je bent al zo’n achtenveertig jaar bezig. Had je ook haast om te switchen van werkgevers of heb jij vooral langere contracten gehad?
Ik heb niet gek veel werkgevers gehad. Bij één heb ik vijftien en een half jaar gewerkt. Ik was daar de laatste chauffeur van zeven die eruit moest. Mijn auto werd verkocht en ik hoorde bij de auto. Zo geschiedde het helaas. Bij dat bedrijf heb ik wel een prachtig afscheid gehad. Ik mocht veertien dagen naar Amerika (Las Vegas etc.) en alles werd betaald: de huurauto, hotels en de vliegreis. Dat was echt super! 

Daartussen heb ik bij twee verschillende bedrijven ook tien jaar gewerkt. Bij die twee moest ik er ook uit vanwege veranderingen in de bedrijven. Nu werk ik alweer elf jaar bij J. Kuijpers.

Dus de keren dat je van werkgever wisselde, was het eigenlijk omdat dit noodzaak was vanuit het bedrijf.
Ja, klopt. Voordat ik hier werkte, werkte ik tien jaar bij de broer van Kuijpers. Die man stond te huilen toen hij mij moest ontslaan. Maar hij kon het niet meer verdiend krijgen. Dus ja, dan ga je hé.

Heb je bij vorige werkgevers ook in het buitenland gereden?
Ik heb een hele tijd op Duitsland gereden. Ook Zwitserland. Nu is het België en af en toe nog een keer Duitsland. Maar niet veel verder dan dat.

En rijd je op het moment meerdaagse of enkele ritten?
Ik ben iedere week van maandag t/m donderdag onderweg. Op vrijdagen ben ik vrij. Dat bevalt me goed. Ik kan het mooi verdiend krijgen op deze manier. Ik wilde eerst graag op vrijdagmiddag weer thuis zijn omdat de kleinkinderen hier dan zijn. Dat lukte twee keer en de andere keren kwam ik alsnog op vrijdagavond laat pas weer thuis. Toen kwam J. Kuijper zelf het met idee of het iets voor me was om op vrijdag de hele dag vrij te zijn. Zo is dit werkritme geboren. Ik doe het nu een aantal jaar en dat gaat mooi. Ondanks dat je nog heel veel wilt en kunt, merk je toch ook dat je iets ouder wordt.

Heb jij iedere dienst te maken met dezelfde soort lading, of is het iedere keer wat anders?
Iedere keer is het anders. Meestal wel bouwmaterialen.

En in het verleden ook altijd bouwmaterialen vervoerd?
Ik heb vijftien jaar in de meubels gezeten. Met de combinatie overal naartoe, naar de grote winkelhuizen zegmaar. Toen werd ik gevraagd voor service monteur. Dat heb ik ook een poos gedaan. Met een kleine vrachtwagen bij de mensen thuis langs en klachten en problemen oplossen. In die vrachtwagen had ik dan meubels bij me, mocht er iets geruild moeten worden dan had ik het bij me. Ik heb ook in de distributie van honden en kippenvoer gezeten, van Royal Canin. Ik heb tevens flink ervaring op mogen doen door op een zandwagen te rijden. In dienst heb ik in de aan en afvoertroepen op de vrachtwagen gereden, daarvoor moest ik veel naar Duitsland rijden. Het was dus altijd: Rijden, rijden, rijden met het wagentje. In dienst moesten we ook mee op bivak, daarvoor moest je een tent meenemen. Maar die namen wij nooit mee, we gingen lekker in een hotel liggen terwijl de rest in het veld lag. Een beetje ondeugendheid erbij mag wel!

Zeker geen slecht idee van jou en je werkmaten!
Je hebt van alles vervoerd. Merk je ook dat het werken met bouwmaterialen voor net dat beetje extra uitdaging zorgt?
Ja, je komt op gekke plekken. Je belt vaak even of je ergens kan komen en er ook kan draaien. Het komt voor dat mensen dan zeggen: “Dat is geen probleem!”. En dan kom je aan de poort en vinden ze je wagen ineens wel erg groot. Dan volgt de uitdaging: Hoe kom je hier weer weg? Als je dan weg bent, klop je jezelf links en rechts op je schouder (want anders ga je scheef lopen) en denk je: “Zo, dat heb ik toch weer mooi geflikt!”

Is er door de jaren heen ook een bijzonder momentje voorgevallen, eentje die er voor jou uitspringt?
Mijn vrouw was eens een keer met mij mee tijdens een rit naar Duitsland. Tijdens die rit leek het op een gegeven moment alsof we in het paradijs rondreden, zo’n mooie zonsondergang zagen we. Dat is wel blijven hangen, het was heel bijzonder. Mijn vrouw is trouwens maximaal drie keer mee geweest in achtenveertig jaar.

Hoe lang duurde jouw langste rit ooit? Waarom liep dat zo uit de hand?
In dienst heb ik wel een keer drie dagen op en neer naar Duitsland gereden zonder te slapen. Dat kon toen nog allemaal. Dat kan nu niet meer.

Waar heb jij door de jaren heen het meeste van geleerd?
Je blijft ten eerste altijd bijleren. En verder: rustig blijven, vriendelijk blijven en alles met een lach. Het gebeurt allemaal, zoals het komt. En ja, wat moet je nog meer?

Je vertelde dat jij en je vrouw momenteel op de kleinkinderen passen, dus we kunnen ervan uitgaan dat jullie nog samen zijn. Hoe houd jij een goede balans tussen werk en privé?
Ja, tenminste zojuist nog wel. Als ik nog lang wegblijf kan het er zomaar anders voorstaan (haha).
Het is er in de jaren ingeslopen en mijn vrouw weet niet beter dan dat ik weg moet voor mijn werk. Maar ze kan me ook heel goed thuis hebben. Ik doe thuis ook veel. Ik kom op donderdagavond thuis en ga altijd gelijk de was doen. Dezelfde avond is het alweer klaar. Wat er ook moet gebeuren, ik doe het.

Ze is dus altijd weer blij als je er bent?
Jazeker! We zijn ook al heel lang bij elkaar. We zijn drieënveertig jaar getrouwd en kennen elkaar nu ook zo’n beetje achtenveertig jaar.

Echte jeugdliefde dus. Hoe wist je dat zij ‘het’ was?
Zij woonde in Den Bosch en ze had een vriendin in Schijndel. Ik woonde in Schijndel. Samen kwamen zij met de brommer naar Schijndel om daar naar de kroeg te gaan. Het was de tijd van de korte rokjes en ze had lange benen. Ik bracht haar een keer terug naar Den Bosch en dacht: “Ja, dit is het!”

En jullie hebben samen natuurlijk ook kinderen, anders heb je geen kleinkinderen. Hoeveel kids hebben jullie?
We hebben een dochter, daar zijn de twee kleinkinderen van. En we hebben een zoon. Hij is ook chauffeur en woont in Den Bosch.

Wat vinden je vrouw en jij mooi om te ondernemen in de vrije uurtjes?
Ik vind het leuk om te gaan fietsen en wandelen. Mijn vrouw fietst al zevenentwintig jaar niet meer. Zij krijgt volgende week een nieuwe knie. Dus zij kan helaas niet meedoen met die hobby’s.

We hebben wel een (vrij vlotte) snorscooter. Daarop brommen we vaak samen een eindje rond. Verder spelen we lekker met de kleinkinderen.

Leuke hobby’s Mari.
Laten we tot slot samen nog even fantaseren over een aantal zaken.
Hoe ziet volgens jou een wereld eruit zonder vrachtautochauffeurs?
Ik denk dat we dan allemaal in de blote kont lopen. Dan is er niets. Hoe kom je dan aan je spullen? Wie brengt je spullen weg? Wie haalt het op? Noem maar op.

Zo is het Mari, zonder jou stonden wij in de blote billen. Of in jouw specifieke geval: hadden wij geen dak boven ons hoofd.
Als je vitaal blijft, blijf je dan werken na pensioenleeftijd?
Als ik zover ben heb ik aan mezelf beloofd dat ik het stuur eraf schroef en hier bij ons in het kanaal gooi en dat ik die niet weer aanraak. Ik heb er dan vijftig jaar opzitten en dan vind ik het wel mooi geweest. Ik heb genoeg om handen.

Als je uit levenden en doden iemand mocht kiezen die een dagje met je mee ging, wie nam je dan mee?
Jou!

Kijk, dat is een leuke uitnodiging. Weet wat je zegt! Voor nu: Bedankt voor je tijd Mari en tot spreeks!

 

 

 

Interview: Bonne van Kruijssen

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Bonne van Kruijssen
Leeftijd: 25

In dienst vanaf: Oktober 2020

Hi Bonne! De lezers komen graag wat meer te weten over jou!

Vertel eens wat meer over jezelf: waar kom jij oorspronkelijk vandaan; hoe oud ben je; heb je kinderen?
Haha, nee nee ik ben vijfentwintig jaar oud dus nog geen kinderen! Ik kom oorspronkelijk uit Zeeuws Vlaanderen. In Zeeuws Vlaanderen heb ik ook mijn MBO-opleiding gevolgd. Daarna ben ik naar Breda gegaan om mijn HBO opleiding te doen.

Wat voor opleidingen heb je gevolgd en welke branche trok vervolgens je aandacht?
Ik heb MBO Marketing en Communicatie gestudeerd en HBO Management en Toerisme. Via mijn afstudeerstage bij YoungCapital kwam ik in de HR branche terecht. Dat vond ik toen zo leuk, dat ik heb besloten in die richting verder te gaan.

Mooie ontdekking. Hoe zag ‘verder’ eruit voor jou?
Na mijn afstuderen ben ik bij Timing gaan werken, dat is net als YoungCapital een uitzendbureau. Bij Timing heb ik in totaal zo’n twee jaar gewerkt. Eerst voor hun vestiging in Bergen op Zoom. In de tijd dat ik daar aan de slag was leerde ik mijn vriend kennen. Hij woonde in Tilburg en het was voor mij na een periode van samenzijn een logische stap om ook mijn werk en mijn leven te verhuizen naar Tilburg. In diezelfde stad had Timing toevallig ook een vestiging, daar kon ik direct aan het werk!

Na die jaren was ik op zoek naar meer uitdaging en meer verantwoordelijkheid in mijn vak. Mijn vader heeft een transportbedrijf en via hem hoorde ik dat Van der Werff naast hun vestiging in Heerenveen nu ook een vestiging had in Elshout. Ik ben op onderzoek uitgegaan op Google en deed idee op over hoe het werken in de transportwereld eruit kon zien. Na mijn onderzoek heb ik mijn stoute schoenen aangetrokken en mijn open sollicitatiebrief ingezonden.

 

En dat werkte, want je hebt nu al een tijd lang een baan! Vertel hoe verliep dat proces?
Via de website van Van der Werff ben ik in contact gekomen met Mirjam Dijkstra. Zij reageerde meteen enthousiast. Op dat moment was er in het Zuiden nog geen kantoorpersoneel. Het personeel dat op locatie werkte bestond uit de loodsmedewerkers, gecoördineerd door Marcel de Rooij. Eigenlijk waren ze wel op zoek naar een aanspreekpunt, mijn sollicitatie kwam dus op precies het juiste moment. De match was er van beide kanten en na een aantal ontmoetingen ben ik begin oktober 2020 van start gegaan in Elshout. 

 

Ze noemen jou: capaciteitsmanager. Wat doe je zoal als capaciteitsmanager?
Ik heb verschillende petten op. Ik ben voornamelijk bezig met HR gerelateerde werkzaamheden. Zoals: nieuwe chauffeurs zoeken/functioneringsgesprekken houden/het stukje behoud verzorgen en het vaste aanspreekpunt vormen voor het personeel. Ook houd ik me dagelijks bezig met een stukje capaciteit van het materiaal en met het ziekteverzuim.

Je houdt je bezig met een stukje capaciteit van het materiaal?
Ja, samen met Marcel de Rooij houd ik de gaten of alles nog goed werkt en of er dingen gemaakt dienen te worden. Mijn technische kennis groeit hier dan ook met de dag! Sindskort heb ik georganiseerd dat Toscon hier komt met een mobiele werkplaats om klussen te verrichten. Om te bepalen welke klussen er moeten gebeuren heb ik nauw contact met de werkplaats in Heerenveen. Wanneer er dan bijvoorbeeld scheuren in het zeil zitten of er zijn rongen die niet meer naar behoren werken, pakt Toscon dit na mijn instructie op.

 

En even voor alle duidelijkheid: wat is precies Marcel’s rol in dit geheel?
Marcel is met zijn club verantwoordelijk voor de logistiek op de overslagplaats. Zij regelen van A tot Z de overslagplaats en dus alle laad-en loswerkzaamheden. Marcel werkt als zelfstandige sinds de start samen met Van der Werff Logistics Zuid. Vijf jaar geleden zijn er op zijn terrein zo’n vier a vijf chauffeurs gestart in Waalwijk. Nu zitten we in Elshout gevestigd en hebben we dagelijks (inclusief charters) plusminus zeventig chauffeurs rijden.

Zo dat is snel gegaan.

Wat is jouw favoriete onderdeel binnen je brede takenpakket?
Ik krijgt het meeste energie van de gesprekken met onze chauffeurs. Ik vind het fijn dat ik hen een luisterend oor kan bieden. Het geeft me een goed gevoel wanneer de chauffeur na ons gesprek weer tevreden en gemotiveerd aan het werk gaat!

Daarnaast geniet ik van de variatie in mijn werkzaamheden. Ik mag van alles regelen en krijg daarin veel verantwoordelijkheid. Momenteel ben ik in het Zuiden het enige aanspreekpunt op HR gebied. Ik heb dus veel invloed en kan eigen ideeën inbrengen. Eens in de twee weken ga ik naar Heerenveen. Daar spar ik met Mirjam en wisselen we ideeën uit. Mirjam is in Heerenveen verantwoordelijk voor het stukje HR. We kunnen overal over praten, dat vind ik leuk!

 

Had jij vanuit je werk bij Timing en je stage bij YoungCapital al ervaring opgedaan binnen de logistieke sector?
Voor YoungCapital leverde ik vooral callcenter medewerkers en administratieve kandidaten aan. Bij Timing was ik verantwoordelijk voor het leveren van grotere aantallen personeel, ook voor logistieke bedrijven.

Grote aantallen leveren qua personeel? Hoe ziet dat eruit?
Ja, je kan bijvoorbeeld denken aan Black Friday. Dan is er topdrukte en werken ze in de magazijnen zomaar met zeshonderd man in plaats van de oorspronkelijke driehonderd. Dat zijn dan ook kandidaten die weten dat het een tijdelijke functie betreft.

Ik vond de sollicitatiegesprekken met diepgang en het onderzoeken welk bedrijf bij welke persoon past interessanter om te doen.

Hoe zou je jezelf omschrijven als je in gesprek gaat met een potentiële kandidaat?

Ik kijk verder dan het CV. Ik ben heel nieuwsgierig en benieuwd wie er achter dat papierwerk schuilt. Werkervaring is relevant. Maar vooral de motivatie om hier te komen werken vind ik belangrijk. Ik vind het daarnaast leuk om te ontdekken wat iemand zijn passie is en waar die passie vandaan komt.

 

Niet: wagen leeg poppetje werven, maar wagen leeg persoon werven dus. Mooi om dat te lezen Bonne. Wat vind je van de groep waarin je terecht bent gekomen?
Het is echt een leuke, behulpzame groep mensen bij elkaar. Ook de nieuwe chauffeurs passen goed bij de club. Ik ben nog niet heel technisch en ik ervaar dat veel chauffeurs zeggen: “Loop maar even mee Bonne, dan leg ik je uit wat ik bedoel.” Dan heb ik er gelijk een beeld bij en leer ik nieuwe dingen.

Wat betreft het ‘nieuwe dingen leren’: Zijn er binnen deze baan ontwikkelkansen voor jou?
Ik ben erg benieuwd naar het technische onderdeel van mijn werk. Ik heb nog niet alle kennis van het technische gedeelte. De chauffeurs brengen mij daarin naar het volgende niveau.

 

Ik heb laatst ook mijn eerste rijles gehad op de vrachtwagen. Best spannend! Maar het is super dat ik bij Van der Werff de kans krijg om te ervaren hoe het voelt om met zo’n grote vrachtwagen op pad te gaan.

Verder verbeter ik mezelf dagelijks in het voeren van (functionerings) gesprekken. Ik leer iedere dag. Ik sta open voor nieuwe kennis en overleg veel met Barry Kuijpers en Mirjam Dijkstra uit Heerenveen. Van hun jarenlange ervaring leer ik veel.

Hoe leuk is dat! Een rijles volgen op de vrachtwagen.
Zit er eigenlijk ook een overlap in jouw persoonlijke interesses en je werk bij Van der Werff?
Van jongs af aan heb ik mijn vader altijd horen spreken over vrachtauto’s en de vele mogelijkheden in de transportwereld. Dat zie ik nu allemaal terug in mijn werk. Met mijn vader spar ik wel eens over mijn werk. Ik vind het fijn dat dat kan.

Je noemde eerder dat jouw vader een transportbedrijf heeft. Voorziet hij ook wel eens in de ritten voor Van der Werff?
Ja, dat komt zeker wel eens voor!

En als we spreken over jouw persoonlijke interesses, waar kunnen we dan aan denken?

Ik heb altijd gevoetbald. Momenteel ligt dat vanwege Corona helaas even stil.

 

Naast voetbal houd ik onwijs van reizen. Tijdens mijn studie heb ik zeven maanden in Melbourne (Australië) gewoond. Daar werkte ik op de marketingafdeling voor een reisbureau. Dat was echt een super mooie ervaring! De laatste twee maanden van die reis heb ik gebackpackt door Australië en Nieuw Zeeland. Ook in Europa heb ik veel gezien. Ik heb nu twee keer een rondreis gemaakt samen met mijn vriend.

In de weekenden probeer ik vaak terug te gaan naar Zeeland om tijd door te brengen met mijn vrienden en familie. Mijn vriend en ik hebben afgelopen januari een nieuw huis gekocht in de Reeshof in Tilburg. Daar zijn we momenteel volop mee bezig!

Je houdt er stoere hobby’s op na!

Bedankt voor jouw verhalen en jouw tijd Bonne.

 

Goed om te weten: Momenteel is Bonne op zoek naar nieuwe chauffeurs. Ook zoekt ze een zij-instromer die over een half jaar wil starten. Bonne schreef hierover een artikel op haar LinkedIn pagina. Dat artikel lees je via deze link: https://www.linkedin.com/in/bonnevankruijssen/

 

 

 

 

Interview: Bert Hendriks

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

Naam: Bert Hendriks
Leeftijd: 51
In dienst vanaf: Januari 2020

We gaan meteen los met de eerste vraag. Namelijk: waar komt jouw liefde voor het vak vandaan?
Voor zover ik me kan herinneren heb ik die al sinds ik in de wieg lag. Ik ben geboren in Drenthe. We woonden vroeger echt in de landerijen. Ik moest een heel eind fietsen om in de bewoonde wereld terecht te komen. Als achtjarig jochie stapte ik graag op de fiets en was ik altijd drie kilometer verderop bij de grote weg te vinden, aldus mijn moeder. Ik stond daar naar auto’s te kijken en naar chauffeurs te zwaaien. Zolang ik me kan heugen riep ik als kleine jongen al dat ik op de vrachtwagen wilde rijden. Ik wilde vrijheid en iets van de wereld zien.

Die vrijheid en de wereld zien is dus datgene wat jou zo aantrekt in het werk?
Als kleine jongen denk je daar natuurlijk nog niet over na. Dan vind je het gewoon leuk om in zo’n grote auto te zitten.

We zijn nu vijftig jaar verder, ik denk er nog steeds zo over. Ik vind het transport leuk. Het rijden op zo’n grote auto blijft voor mij een kick. Op een gegeven moment raakte ik een beetje uitgekeken en ging ik verder kijken. Ik ben toen overgegaan op LZV werk. Ik heb daarnaast veel zwaar-en breedte transport in het buitenland gedaan. Ik vervoerde dan een beetje de extremere dingen, zoals bijvoorbeeld windmolenbladen. Ik vind het leuk om voor mezelf de grenzen te verleggen. Tot hoe groot kan ik rijden? Dat is voor mij de kick.

Zeker een avontuur om telkens meer uit je comfortzone te ‘rijden’.
Hoe oud was je toen je het groot rijbewijs haalde en wat heb je globaal gezien gedaan voordat je bij Van der Werff aan de slag ging?
Ik was tweeëntwintig toen ik mijn rijbewijs haalde. Via mijn ex-schoonvader kwam ik toentertijd te werken bij een bedrijf in Nijmegen. Die vervoerden echt tot heel ver in het buitenland. Alle hoeken van Europa heb ik in dienst bij die werkgever gezien. Voor dat bedrijf reed ik stukgoed. Dat betekent dat je van alles en nog wat vervoerd. Van een pallet met enveloppen tot een hele grote machine. Dat werk heb ik jaren gedaan. Ik vond het leuk en ik zag veel van Europa!

Toen ik mijn nieuwe vriendin tegenkwam ben ik werk gaan zoeken in de omgeving van Tilburg. We wonen samen in Tilburg. Ik kwam terecht bij een bedrijf wat heel ver weg reed, voornamelijk op de Oostbloklanden. Voor dat bedrijf heb ik een aantal jaren gereden. Zo’n tien jaar geleden heb ik mijn LZV papieren gehaald.

Mooie buitenlandse avonturen beleefd dus! En nu dus Van der Werff. Hoe kwam je bij ons terecht?
Ik werk sinds januari 2020 bij Van der Werff Logistics. Bij mijn vorige werkgever deed ik voornamelijk distributiewerk. Ik werkte vijftig á zestig uur in de week en deed zo’n twintig adressen per dag. Daar was ik flauw van. Ik ben toen veertig uur gaan werken, verspreid over vier dagen. Dat werkte even, maar het werden al gauw weer weken van vijftig uur. Het werd alleen maar drukker. Ik vind persoonlijk dat er meer in het leven is dan alleen maar werken en wilde echt een veertigurige werkweek. Ik ben op zoek gegaan naar een nieuwe werkgever en kwam via mijn chauffeurs netwerk terecht bij een vacature van Van der Werff. Ik ben gaan bellen en een paar dagen later zaten we rond de tafel. Zo snel kan het gaan.

Je benoemde al dat je je LZV papieren op zak hebt. Rijd je bij Van der Werff ook op een LZV combinatie?
Ja, ik startte vorig jaar eerst met een normale trailer op de pendelrit. Mijn (relatief) nieuwe LZV combinatie heb ik afgelopen maart of april gekregen, daar rijd ik dus nu mee.

Kun je wat meer vertellen over die zogeheten pendelrit?

Van der Werff heeft twee LZV chauffeurs die ‘s nachts de pendelrit rijden. Ik ben daar één van. Ik rijd elke dag van Elshout naar Heerenveen en weer terug. De andere LZV chauffeur rijdt diezelfde rit, maar dan andersom. Ik begin ergens tussen 17.00 en 18.00 uur. Eerst wordt mijn auto geladen in Elshout. De tijd dat ik wegrijd uit Elshout is afhankelijk van hoeveel volume erin gaat, dat verschilt per dag. In Heerenveen los ik mijn trailer samen met de collega’s in de loods. Dan koppel ik om en dan rijd ik weer terug, zodat de volgende dag de lading aanwezig en gereed is voor de chauffeurs in Elshout.

Je koppelt om?
Ja, dat houdt in dat de trailer die ik meenam uit Elshout in Heerenveen blijft en dat ik de andere koppeltrailer mee terug neem naar Elshout. De trailer die achterblijft in Heerenveen wordt de volgende dag gebruikt door de Heerenveen LZV chauffeur. Die brengt hem weer naar Elshout. Er zijn twee LZV koppeltrailers.

Misschien een overbodige vraag, maar voor de mensen die er niet van op de hoogte zijn: Wat vervoer je tijdens zo’n pendeldienst?
Het spul wat alle chauffeurs vervoeren, bouwmaterialen. Het betreft allemaal lading wat uit het Zuiden komt en naar een eindbestemming in het Noorden moet. Omdat er best veel spul uit het Zuiden naar het Noorden moet, zouden er in principe vier of vijf auto’s voor moeten rijden. En andersom natuurlijk ook: van Noord naar Zuid. Met de pendelrit zorgen we ervoor dat de materialen efficiënt vervoerd worden naar de vestiging die het dichtstbijzijnd bij het eindadres is.

Kijk dat is duidelijke taal.
Wat vind je ervan dat je iedere dag dezelfde route rijdt?
Ik vind het relaxt. Het is elke dag hetzelfde. Vroeger reed ik buitenland, dan rijd je ook vaak dezelfde route. De route is dan alleen wat langer. Ik vind het prettig zoals het nu is.

Je vertelde zojuist al hoe laat je ongeveer vanuit huis vertrekt.
Hoe laat ben je ongeveer weer terug in Elshout aan ‘het einde van de rit’?
Dat is verschillend. Soms duurt het laden en lossen wat langer en soms wat korter. Soms is de trailer die ik mee terug neem nog niet helemaal gereed, omdat het druk is of omdat nog niet alles binnen is. Maar over het algemeen ben ik tussen 01.00 en 03.00 ‘s nachts terug op onze locatie in Elshout, waar ik dan nog help met lossen.

Eerder zei je dat het voor jou een kick geeft om te onderzoeken tot hoe groot je kan rijden. Ben je nu tevreden met het LZV werk of wil je inmiddels wat anders?
De Nederlandse Staat is op het moment bezig de regels te veranderen voor de vrachtwagens (voor het werk wat ik nu doe: de pendel). Dit jaar zijn ze aan het testen met combinaties tot tweeëndertig meter. De vrachtwagens worden dus nog zeven meter langer dan dat ik nu al heb. Wie weet kom ik dus op een langere combinatie terecht, de uitdaging blijft!

Dat zou inderdaad een toffe nieuwe uitdaging voor je zijn!
Je werkt nu al langer dan een jaar bij Van der Werff. Hoe zou je het bedrijf beschrijven?

Ik kom op beide vestigingen en ik weet dus hoe het er in Elshout en in Heerenveen aan toe gaat. De sfeer is echt gezellig, tenminste zo omschrijf ik het. Ik kan met beide ploegen goed door één deur.

Ik ben een hele tijd in dienst geweest via een uitzendbureau in Tilburg. Ik heb dus veel bedrijven gehad en in veel keukens mogen kijken. Overal had ik zoiets van: wil ik hier werken? En overal was wel wat op aan te merken. Er was gezeur of er werkte iets niet. Ik zit nu bij Van der Werff en ik moet zeggen: ik vind de sfeer relaxt!

Je hebt nu inmiddels in totaal bijna dertig jaar van je leven op de weg doorgebracht.

Wat was voor jou de meest indrukwekkende ervaring?
Zo’n twintig jaar geleden gebeurde er vlak voor mijn neus een ongeluk. Dat is me echt bijgebleven. Ik heb daar erg veel last van gehad. Het ongeluk gebeurde in Duitsland. Er was zo’n man van Rijkswaterstaat. Hij stond met zijn wagen op de vluchtstrook en was achter zijn auto iets aan het doen. Voor mij reed een vrachtwagen en die week iets uit naar links omdat hij die auto op de vluchtstrook zag staan. Op dat moment kwam er een sportauto aanscheuren. Die zag de vrachtwagen iets naar links afwijken en die stuurde over de vluchtstrook heen met als doel de vrachtwagen over de vluchtstrook voorbij te jagen. Ik vertelde al wat er op de vluchtstrook stond, dus je kan je inbeelden wat er vervolgens gebeurde. Verschrikkelijk, er was niets meer van die man over en ook niet van de auto. Dat staat voor altijd op mijn netvlies gebrand.

Wat een vreselijke ervaring. Was de chauffeur in de sportwagen ook verongelukt?
Nee. Er zaten twee jongens in die wagen. De sportwagen hadden ze gehuurd voor de trouwdag van de ene man. In de rechtbank hoorde ik dat ze de auto nog even wilden testen in Duitsland, voordat ze hem weer in zouden leveren. 

Goh, een slechte start van het huwelijk ook dus. Een drama.

Ja, zeker een drama.

Naast dit ongeluk zijn de plekken waar ik kom natuurlijk ook regelmatig op een positieve manier indrukwekkend. Vooral het vervoeren van hele zware, grote ladingen is indrukwekkend. Of wanneer ik in het verleden met zwaar transport naar het buitenland moest en ze de weg voor me afzetten, dat zijn leuke dingen.

Heb je ook wel eens een fout gemaakt waar je veel van hebt geleerd?
Ja, ik ben ooit een keer met de vrachtwagen van een berg afgegleden. Dat was ook ergens in zo’n Alphenland waar waar in de winter heel veel sneeuw valt. Ik dacht: “Ah, dat kan wel zonder sneeuwkettingen. Dat maakt allemaal niet uit.” Halverwege de berg begon mijn auto te protesteren. Het hele span ging niet naar boven, maar gleed gewoon naar beneden toe weer terug de weg af. Dan knijp je hem wel even met links een bergwand en rechts een heel diepe afgrond naast je. Ik ben gelukkig wel via de weg terug naar beneden gegleden. Ik had de deurgreep vast. Als het dan mis zou gaan, zou ik eruit springen en de auto laten gaan.

Poeh, dat is wel een hele spannende ervaring!
Even een heel ander onderwerp: Is het een feit of een fabel dat je snel aankomt als vrachtwagenchauffeur? In het vorige geval was je denk ik wat kilootjes kwijt geraakt door de spanning en sensatie.
Dat ligt natuurlijk heel erg aan jezelf en aan wat je doet in je vrije tijd. Ik ben nu met de hond aan de wandel. Ik loop elke dag zo’n vijf kilometer met de hond. Vroeger fietste ik veel, nu fietsen mijn vrouw en ik beide op een E-bike. Beweging krijg ik genoeg. Onze viervoeter Sjors, draagt daar goed aan bij!

Lekker actief dus. Wat doe je nog meer als je niet aan het werk bent?
Dan word ik opgesloten door mijn vrouw, dan mag ik niet naar buiten. Haha gekheid. Wat doe ik. Ik slaap natuurlijk langer uit dan de gemiddelde mens. Ik ontwaak rond een uur of tien, elf. Ik kook soms voor mijn vrouw zodat zij niet hoeft te koken ‘s avonds. Ik heb overdag het rijk alleen. Ik leef omgekeerd. Lekker met de hond wandelen, televisie terugkijken. Ik hobby veel met van alles en nog wat. Ik heb altijd wel iets te doen.

Ik zit te kijken naar een foto van jou en een English breakfast. Zijn jij en je vrouw ook van het reizen?
Nou, nee. Weet je wat het is. Ik heb heel Europa al gezien. We hebben een gigantische caravan waar we in zouden kunnen wonen. Wij zetten de caravan altijd tien kilometer buiten Tilburg en dan gaan we er drie weken inzitten. Dat is zo’n beetje ons reisleven. We willen gewoon lekker wandelen met Sjors en fietsen.

Toen ik nog op het buitenland reed moest ik een keer als een gek naar huis toe vanuit Zuid-Frankrijk omdat ik op vakantie zou gaan. Ik zet de vrachtwagen neer, ik heb vakantie en kom thuis. Ik pak de personenauto, gooi de caravan erachter en ik rijd met mijn vrouw naar exact dezelfde plaats weer terug als waar ik net vandaan kom om daar drie weken vakantie te gaan houden. Ik krijg daarvan het gevoel dat ik aan het werk ben.

Hebben jij en je vrouw ook kinderen?
Ja, we hebben beide een kind. Ik heb een meisje en mijn vrouw heeft een jongen. Mijn stiefzoon is inmiddels ook vrachtwagenchauffeur, ik heb hem een beetje die kant opgestuurd. We zitten hier in Tilburg en Breda natuurlijk in de logistieke hotspot.

 

We zijn van alles over je te weten gekomen Bert. Bedankt voor jouw tijd en misschien tot spreeks. Wanneer de nieuwe regels worden doorgevoerd en je een langere LZV wagen krijgt willen we daar natuurlijk graag meer over weten!

 

 

 

Interview: Erik de Klerk

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naam: Erik de Klerk
Leeftijd: 49

Erik rijdt sinds 1 september 2017 als charter voor Van der Werff Logistics

Hi Erik!
Ik val meteen met de deur in huis: hoe lang zit jij al achter het stuur?
Sinds mijn achttiende, dus al een jaar of dertig, éénendertig.

Kijk, al een hele tijd. Weet je toevallig nog wat je destijds kocht van je allereerste salaris?
Haha, ik zou het zo niet weten. Dat zal wel opgegaan zijn aan de kroeg. Gewoon stappen denk ik!

En wist je altijd al dat jij vrachtwagenchauffeur wilde worden?
Ja, mijn vader was ook chauffeur, inmiddels is hij met pensioen. Het zit dus wel een beetje in de genen!

Als je geen vrachtwagenchauffeur was geworden, wat was dan jouw roeping geweest?
Dan was ik bloemist geworden. Ik heb op de tuinbouwschool gezeten. Mijn opa had een paar zaken in de hydrocultuur. Dat is het kweken van planten in water, waaraan van die korreltjes zijn toegevoegd. De Klerk Bloemsierkunst in Veldhoven was van mijn opa. Opa is er nu niet meer en het bedrijf is verkocht, dus niet langer in de familie. Het was de bedoeling dat ik die zaak overnam, maar ik vond die bloemetjes maar niks.

Geen bloemetjes voor jou dus.
Wat is dan hetgeen dat het chauffeursvak zo interessant maakt voor jou?
Toch wel de vrijheid. Je zit niet vast aan pauzes op vaste tijden, je kan pauze pakken wanneer het jou uitkomt. Hoe moet ik het uitleggen: als je in de fabriek werkt zit je vast aan specifieke tijden. Tien uur pauze, precies twaalf uur weer pauze. Dat is echt niets voor mij.  En natuurlijk het onderweg zijn, dat vind ik mooi.

Heb jij als charter een wagen van jezelf of rijd je in een wagen van een bedrijf?
Ik ben in dienst bij LAP Logistics. Dat bedrijf zit in Heeze, Noord Brabant. LAP Logistics heeft een aantal auto’s, waarvan ik dus één rijd als charter voor Van der Werff Logistics. 

En werk je altijd al voor LAP Logistics of heb je ook voor andere werkgevers gereden?
Ik werkte vanaf mijn achttiende bij Langenhuizen Transport in Boxtel, maar die zijn helaas failliet gegaan in 2010. Toen hield het daar op. In het jaar daarop heb ik voor een aantal verschillende logistieke bedrijven gewerkt, maar dat was allemaal niks. In 2011 kwam ik terecht bij LAP Logistics, daar werk ik nu dus zo’n tien jaar.

En wat heb je zoal mogen vervoeren?
Het waren vast niet altijd al bouwmaterialen als ik het zo hoor.
Nee, vroeger bij Langenhuizen Transport vervoerde ik van alles en nog wat. Van bouwmaterialen tot CD-doosjes. En ook de Gouden Gids kwam voorbij. Die hoeven nu niet meer vervoerd te worden, haha. Ik heb ook niet echt voorkeur voor een bepaald type lading. Vooral de afwisseling vind ik leuk!

Als we het dan toch even over CD’s hebben: onderweg een muziekje aan of rust?
Ik heb de radio aan, meestal staat hij binnen Nederland op Qmusic en in België op MNM.

Je komt dus ook wel over de Nederlandse grenzen. Betekent dat ook dat je meerdaagse ritten rijdt?
Ja, ik rijd meerdaagse ritten. Het verschilt iedere week. Maar meestal ben ik twee á drie nachten van huis. Ik ben altijd wel één of twee keer thuis door de weeks.

En waar is thuis?
Ik woon in Vlijmen. Ideaal, het is maar vijf minuten van het werk. Beter kan ik het niet hebben! Het is drie kilometer, ik rijd hier de straat uit dan is het: rechts, rechts en dan ben ik thuis.

Kijk aan, dus je kunt al lopend of fietsend naar je werk?
Ja, die is gek, daar begin ik ‘s morgens om vier uur niet aan. Nee ik ga gewoon met de auto.

Je dienst starten op onze vestiging in Elshout bevalt zo te horen goed. Hoe bevalt het je verder om als charter voor Van der Werff te rijden?
Goed, ik vind het werk lekker uitdagend! De ene keer heb ik adressenwerk, de andere keer heb ik langere ritten. Bijvoorbeeld met twee adresjes. En het is lekker wisselvallig. De ene keer zit ik in België, de andere keer in Groningen, dan weer Luxemburg. Af en toe Frankrijk.

Klinkt goed die afwisseling!
Heb je ook een leuke band met je collega’s bij Van der Werff?
Ja, in Elshout zitten we iedere vrijdag met een vast clubje. Lekker bitterballen erbij en een pilsje. We zijn zeker met zo’n vijftien man waarmee we iedere vrijdag de week afsluiten. Momenteel lukt dat natuurlijk even niet vanwege de regels rondom het Corona virus.

Dan is het normaliter op vrijdag dus wel weer handig dat je op slechts drie kilometer afstand woont!
Je noemde net dat je rond vier uur richting je werk gaat, ben je een beetje een ochtendmens?
Ja, die vroege ochtenden heb ik geen moeite mee. Ik vind dat juist fijn. Mijn vriendin ook niet, die slaapt gewoon lekker verder.

Vorm je samen met je vriendin ook een gezinnetje of zijn jullie met zijn tweetjes?
Mijn vriendin heeft een dochter en ik heb twee dochters. Mijn vriendin haar dochter woont bij ons en mijn dochters zijn hier regelmatig in de weekenden te vinden.

Een huis vol vrouwen dus! Klinkt gezellig. Wat vind je leuk om te doen in je vrije tijd?
Terrasje pakken, maar dat is nu even wat minder natuurlijk. Mountainbiken vind ik ook leuk om te doen, het is nu wel wat koud daarvoor. En op zaterdag was ik meestal even mijn vrachtwagen. We hebben thuis ook twee honden, waar we graag mee wandelen door de Drunense Duinen. Dat is een natuurgebied in Noord-Brabant.

Dat klinkt goed.
Even terug naar je werk als chauffeur: zijn er ook zaken die je minder waardeert in je werk?
Ja, files. Daar heeft iedereen een hekel aan denk ik. Ik vind dat helemaal niks, ik moet wel door kunnen werken. En wachten bij de klant, dat vind ik ook niet alles.

Lekker doorpakken wil je dus!
Wat zijn volgens jou de essentiële eigenschappen die je nodig hebt als je werkt als chauffeur?
Ik denk veel inzicht en een goede topografische kennis. En je moet niet aan vaste tijden gebonden (willen) zijn. Mensen die in de fabriek staan zijn, denk ik, blij als ze om vier uur weer naar huis kunnen.

Over topografie gesproken: wat is de mooiste rit die jij gemaakt hebt tot dusver?
Ik denk wel Zuid-Frankrijk. Dat is een mooi stukje rijden en vaak met mooi weer erbij!

Ik moest trouwens een keer in de Franse gemeente Cognac, cognac laden. Ik moest toen bij de klant een paar uur wachten, dus ik ging een stukje wandelen. Ik werd daar gewoon dronken van de lucht, heel de stad rook naar cognac. Het was een hele mooie streek, het is bekend van de drank. Maar eigenlijk is het maar een klein dorpje. 

Dat is komisch! Wel lekker om even weg te dromen over het warme weer in Zuid-Frankrijk.
Heb je ook zaken waar je extra op let tijdens deze winterse periode waar we nu in zitten?
Ik let er goed op dat ik bij de berm vandaan blijf zodat ik mezelf niet vast rijd. Ik was zonet nog bij een klant waar ik niet tot de locatie zelf kon komen. De klant is met zijn trekker met bolderkar zelf het hout uit mijn wagen komen halen. Dat is dan de veilige optie.

Na alle extra inspanning van vandaag vanwege het winterse weer ben jij vast toe aan weekend! Bedankt voor je tijd en mooie verhalen Erik.

 

 

Interview: Henk Peters

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Naam: Henk Peters
Leeftijd: 52

Rijdt nu zes jaar als charter voor Van der Werff Logistics

Hi Henk!
Ben jij al sinds je jonge jaren chauffeur of had jij eerst andere aspiraties?
Ik ging op mijn zeventiende aan de slag bij het leger als chauffeur/monteur/berger.

Je was er jong bij. Weet jij nog wat je kocht van je allereerste “grote mensen” salaris?
Jazeker, dat weet ik nog. Dat was een auto. Een VW Golf 3. Ik moest eerst iedere dag van Groesbeek naar Roermond reizen, vandaar dat ik meteen een auto kocht toen ik mijn rijbewijs (in dienst) had gehaald. In Roermond heb ik mijn opleiding gedaan. Van daaruit ben ik naar Eindhoven gegaan voor de verdere opleiding. Vervolgens kwam ik in Grave terecht, dus dat was voor mij lekker dichtbij huis.

Wat voor opleiding heb jij precies gevolgd bij het leger?
In Roermond volgde ik de algemene opleiding voor Technisch Specialist. In Eindhoven heb ik de opleiding Berger Autotechniek gedaan. Voor het bergings certificaat moet je op de vrachtwagen rijden, de rijopleiding deed ik er dus naast in vier maanden tijd.

In welk jaar vond jij het voldoende geweest om in dienst te zijn?
Ik ben zes jaar in dienst geweest en er eind 1995 uitgegaan.

Ben je in die zes jaar ook uitgezonden geweest?
Ja, ik ben twee keer naar Joegoslavië uitgezonden en één keer naar Irak. De eerste uitzending ging ik als chauffeur mee en reed ik met een tientonner rond. De tweede keer was ik uitgezonden in de functie van Berger. Dan rijd je op een militair bergingsvoertuig, een auto met een kraan achterop. Wanneer er dan iemand in de sloot is beland, dien je die eruit te halen.

Dat klinkt heftig.
Dat is zeker een heftige tijd geweest, waar ik nog dagelijks last van heb.
En als je, ondanks de heftige momenten die je hebt meegemaakt, moet kiezen tussen werken bij het leger en werken bij een logistiek bedrijf. Wat heeft dan jouw voorkeur?
Ja, toch het leger. Dat is meer mijn ding. Dat ligt hem aan het kameraadschap. Het kameraadschap onderling en de betrokkenheid is daar zeer hecht. Je werkt echt als groep en niet individueel.

Na deze zes jaren bij defensie ben jij dus gaan werken als chauffeur. Hoe ziet jouw dienstverband eruit?
Ik rijd op dit moment zes jaar als charter voor Van der Werff en ik ben negen jaar in dienst bij 7trans (een logistiek bedrijf in Zevenaar).

Wat is de standplaats waaruit je werkt?
Ik zit gepland bij Regio Oost. Mijn standplaats is Winterswijk. Maar ik kom in principe overal.

Gelderland dus, woon je daar ook in de buurt?
Ik woon op dit moment in Didam (45 minuten rijden vanaf Winterswijk). Oftewel op zijn achterhoeks: Diem.

Mooie omgeving, woon je daar alleen of samen?
Ik heb een vrouw met twee hele schattige kinderen. Eén van twintig en één van negentien, zij wonen beide nog thuis. Hartstikke gezellig. Ik heb zelf ook een dochter uit mijn vorige huwelijk, zij komt af en toe ook gezellig bij me op visite.

Jij was laatst ook op vakantie naar Tanzania, hoe was dat?
Dat was geweldig en ik heb geen Corona, dat staat hier op een verklaring die ik bij me heb in de auto. Mijn vrouw komt uit Tanzania. Als de financiën het toelaten gaan wij daarom vijf of zes weken per jaar die kant op. Dat heb ik met mijn baas zo besproken. Ik ga het hele jaar niet op vakantie en voor die reis neem ik al mijn vrije dagen in één keer op.

Wat mooi dat die mogelijkheid er is vanuit je werkgever en fijn dat je Corona-vrij bent natuurlijk.
En nu terug op de Nederlandse bodem: ben je veel thuis om van de gezelligheid daar mee te genieten of doe je vooral meerdaagse ritten?
Ik vertrek maandags en kom op vrijdag weer thuis.

Kijk aan. En wat houdt jou bezig in je vrije tijd?
Van alles. Ik ga graag naar vrienden op visite. Nu gaat dat even lastig vanwege Corona.
Als hobby “leuk” ik de Veteranendagen op door het hele land. Als je voor de VN gediend hebt in een buitenlands land, ben je ongeacht je leeftijd veteraan. Zodoende lever ik mijn aandeel bij deze dagen. Dagen waarop de bevolking en de oudgedienden samen bijeenkomen. Tijdens die dagen laten we zien wat we gedaan hebben/wat wij doen bij de uitzendingen.

Dat geeft vast een voldaan gevoel.
Dat sowieso. Daarbij krijg ik ook veel steun van mijn baas. We hebben een grote bus op het werk bij 7trans. Die mag ik op de Veteranendagen kosteloos meenemen, de baas betaald de diesel en de bus. Ik fungeer als chauffeur. Zo gaan we, met onze groep van vijftien mensen, heel Nederland door: Sittard, Kerkrade, Groningen, Zwaag noem het maar en wij komen er. 

Super dat jouw baas je daar zo in steunt.
Je mag dus diezelfde bus telkens weer meenemen op de Veteranendagen. Heb jij voor je werk ook een vaste wagen toegewezen gekregen van 7trans?
Ja, ik heb de grootse variant truck van DAF: de XXL. Lekker met mijn eigen bed spullen en mijn eigen magnetron erin. De auto is aangepast aan mij. We mogen zelf doen en laten aan de auto wat we willen. Ik heb trouwens niet veel aan de wagen veranderd, ik heb er wel een andere tafel in gezet. Een wat grotere, zodat ik wat meer ruimte heb om spullen neer te leggen. En ik heb op de buitenkant wat extra lampjes geplaatst en de vlag van de Achterhoek is voorop en aan de zijkanten van mijn wagen te zien.

Mooi, lekker op pad met je eigen wagen dus. En gezien je nogal op veel plekken komt: heb je ook een bijzondere belevenis meegemaakt die je niet weer zult vergeten?
Wat ik nooit weer vergeet, was een belevenis die ik bij een andere opdrachtgever mee heb mogen maken. Voor een andere firma ben ik helemaal naar het meest noordelijk gelegen dorpje in Noorwegen gereden, boven de poolcirkel. Ik stond op de poolcirkel te overnachten en toen was alles mooi vrij naast mijn auto. Ik ging ervan uit dat ik de erop volgende dag met gemak weg kon rijden. Ik maakte mijn negen uurtjes en stond ‘s morgens vroeg op, wat bleek? Ik kreeg mijn deur niet meer open. Er lag namelijk wel zo’n twee meter sneeuw!

Ik had een lading roldeuren bij me voor een ziekenhuis. Ze zeiden: “zet ze daar maar neer, dan komt dat wel goed in de zomer. Je kan hier alleen komen in de winter, in de zomer kan dat niet.” De reden dat je er niet kunt komen in de zomer is dat je er komt door over het ijs heen te rijden.

Gordel af, raampje open en naar beneden kijken dus om over twee en een halve meter ijs te rijden. Voor alle zekerheid had ik mijn beide deuren open, mijn tas naast me staan en de belangrijke papieren in mijn bodywarmer zitten. In geval van nood kon ik er dus gewoon uitspringen. Voor mij uit gingen er al veel vrachtwagens over het ijs heen. Er stond trouwens wel goed aangegeven hoe zwaar je mocht zijn en voordat je het ijs opreed werd je combinatie gewogen.

Wat een avontuur!
Zulke avonturen beleef je niet elke dag. Hoe ziet jouw perfecte “gewone” werkdag eruit? Dus los van de dagen waar je over een weg van ijs rijdt.
Ik begin dan om vier uur, lekker doorrijden en soms even laden of lossen. Lekker mijn eigen gang gaan, zonder belemmeringen van andere mensen die continu aan je zitten te trekken. ‘s Avonds rond een uur of zeven á half acht de motor uitzetten en zeggen: “Zo, dat was mijn dag”. En, voor een bakje koffie doe ik trouwens ook veel.

Goed om te weten! Bij deze: de koffie staat voor jou altijd (bijna) klaar.
Hey en: Van der Werff. Ben je daar blij mee als opdrachtgever?
Ja, zeker. Daar ben ik zeer content mee. Ik werk veel met Dirk en Roegina. Dat werkt perfect. Wanneer ik iets vraag krijg ik altijd meteen een antwoord terug.

Dat klinkt goed.
Waar ben jij in je loopbaan het meest trots op?
Dan komen we toch terug in mijn diensttijd, namelijk: dat ik de medailles mag dragen die ik heb. Dat ik eraan mee heb mogen werken om Nederland goed op de kaart te zetten. Ik ben er natuurlijk niet trots op wat er allemaal gebeurd tijdens zo’n uitzending, dat keur ik niet goed. Maar de Nederlanders spelen daar, wat mij betreft, helemaal geen parten in. Wij zaten daar als eerste Nederlands Belgische transportballelion toen ik uitgezonden werd. De majoor van het Belgische leger zei toen: “Het Nederlandse leger heeft veel te veel papierwerk nodig om iets uit te voeren.”

Op zich niks mis mee om er goed over na te denken voordat er actie komt toch?
Ja, maar als je luchtsteun of ondersteuning van een andere eenheid vraagt is het soms wel handig dat het niet eerst op papier naar Den Haag moet, vervolgens naar de VN, dan weer terug naar Den Haag. Om vervolgens pas het antwoord teruggekoppeld te krijgen.

Dat klinkt inderdaad wel als een lange weg.
Even terug naar je huidige werk: wat zou je anders doen als je terug kon in de tijd?
Ik zou niets anders doen. Ik rijd wel eens af en toe kleine schades, maar nooit grote schade. Ik ben wel een aantal keer van werkgever veranderd, maar dat kwam meer door de economie. Daarnaast geven ze hedendaags soms sneller de voorkeur aan buitenlandse chauffeurs, dan vlieg je er al gauw uit. Het komt me wel eens ter ore dat sommige nationaliteiten een Code-95 kunnen kopen. Dat vind ik jammer. Dat zou ik wel willen veranderen, dat alle chauffeurs die hier in Nederland rijden sowieso een goede opleiding hebben gevolgd.

Nu we het toch even hebben over het opleiden van kundige chauffeurs: wat zijn de eigenschappen die volgens jou onmisbaar zijn in het chauffeursvak?
Goed inzicht, zowel op de weg als tijdens het laden en lossen. Het is ook van belang dat je goed overweg kunt met het materieel dat je vervoert.

Ik zeg altijd: ik rijd nu met een kleine auto. Ik heb namelijk in het verleden als charter ook windmolens vervoerd. Daarnaast heb ik in het verleden attracties vervoerd naar Duitsland, Frankrijk en binnen Nederland. Dan zit je met 37 à 38 meter achter je kont, en met de windmolens kom je zelfs op zestig meter uit.

 

Kijk, nu vallen de kwartjes. Daarom rijd jij nooit grote schades, jij bent zo te horen wel wat gewend.

Bedankt Henk voor dit mooie interview!

 

Interview: Wesley Rüter

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

 

 

Naam: Wesley Rüter
Leeftijd: 23

In dienst sinds november 2020

Hi Wesley, vertel hoe lang werk jij al bij Van der Werff?
Dit is mijn tweede maand, dus nu een week of vijf. Ik ben begin november begonnen.

En dan is natuurlijk de grote vraag: bevalt het goed?
Het bevalt zeker!

Voordat ik het vergeet: hoe oud ben jij eigenlijk Wesley?
Uhm, 23! Poeh ik houd dat echt niet meer bij. Vanaf mijn achttiende ben ik gestopt met tellen, dat jaar was het belangrijkste voor mij. Ik mocht toen starten met mijn droom om vrachtwagenchauffeur te worden, ik mocht drinken en alles was nieuw.

Ben je dan ook vanaf je (zo te horen spectaculaire) achttiende levensjaar al chauffeur?
Ja. Ik heb voor mijn achttiende al wel in het transport gezeten en onder begeleiding gereden vanaf zestien-plus. Daarna ben ik vanaf mijn achttiende inderdaad zelf op de vrachtwagen gekomen.

Waarop was je keuze gebaseerd om vrachtwagenchauffeur te worden?
Een stuk van de wereld zien. Vrijheid die je hebt. Onderling contact met de mensen. Je komt overal, dat vind ik mooi.

En hoe wist jij dat al deze pre’s verbonden waren aan dit beroep? Zit het chauffeurs bloed in de genen?
Nee, ik ben de enige. Ik heb op YouTube veel filmpjes gekeken en ik speelde vroeger altijd simulator spellen. Zo is het er eigenlijk een beetje ingekomen.

Bij jou zat het er al jong ingebakken dus, gaaf die simulator spellen.
Bij wat voor bedrijf ben je gaan werken toen je je rijbewijs haalde?
Ja, dat klopt! Ik ben eerst bij TransMission terecht gekomen. Een distributiebedrijf wat pakketbezorging doet, pallets en rijden met goederen met grote/afwijkende lengtes.

Heb je daar gewerkt tot je bij Van der Werff kwam werken?
Nee, ik ben gestart bij TransMission. Daarna heb ik een tijdje in de afzetcontainers gezeten, zaagsel rijden. Dat was niks voor mij. Bij dat werk zet je de containers bij een houtzagerij neer, die je vervolgens aansluit met met een pijp zodat het zaagsel en de stof van de klant in de container wordt gezogen. Die containers stonden dan bij de klant tot ze vol waren en dan moest ik ze omwisselen en lossen etc. Bij deze klussen kwam je in de cabine het stof overal tegen. Ik heb een hekel aan stof in de cabine, je zit er toch de hele dag in. Dat werk heb ik dus ook maar een maand of vijf volgehouden. Na het afzetcontainer-werk ben ik teruggegaan naar TransMission en vervolgens kwam ik terecht bij Van der Werff.

En ben je nu tevreden met het werk wat je nu doet?
Ja ik ben hartstikke tevreden. Ik heb gelijk mijn eigen wagen toegezegd gekregen. Het is schoon werk. De cabine blijft mooi schoon. En het is bovendien flink uitdagend.

Wat maakt het uitdagend voor jou?
Ik heb nog geen ervaring met de meeneemheftruck, tenminste niet voor Van der Werff. En de smalle straten waar je komt in de gehuchtjes waar nooit iemand van heeft gehoord. Daar kom ik en dat vind ik uitdagend.

Je hebt nu vijf jaar ervaring. Wat is een les die je is bijgebleven?
Ik heb één keer een hele grote fout gemaakt. Ik ging een straat in waar ik eigenlijk niet in had gemoeten. Toen maakte ik op de gok een bocht. Uiteindelijk ben ik uitgestapt, maar dat was veel te laat natuurlijk. Dus een personenwagen die daar geparkeerd stond was van voor naar achteren opengeritst. Ik heb geleerd om eerst uit te stappen, voordat je de bocht neemt. Jammer dat ik dat op die manier heb moeten leren.

Ja, maar meestal zijn de momenten waar je een fout maakt de momenten waar je het meest van leert. Rijd jij vaak met dezelfde ladingen of verschilt dat iedere dag?
Het verschilt waar ik ‘s avonds eindig. Het kan zijn dat ik gelijk doorleveringen heb, maar het kan ook zijn dat ik een regiolading krijg en dat ik uiteindelijk weer ergens anders eindig. Het is heel verschillend. Ik weet natuurlijk wat er in mijn wagen zit, maar als hij leeg is weet ik van te voren niet waar ik uitkom. In de loop van de dag krijg ik dat te horen.

Heb je ook nog voorkeur voor bepaalde typen lading?
Ja zo zwaar en groot mogelijk, dat vind ik het mooist. Je wagen heeft dan iets meer nodig om op te trekken. Je remweg is langer. Je vraagt meer van je wagen en meer van jezelf in de concentratie. Ook dat zorgt voor meer uitdaging.

En heb je ook voorkeur waar je uitkomt, qua klant?
Nee, ik leer nu telkens meer klanten kennen. Maar ik heb geen voorkeur daarin.

Qua klant geen voorkeur dus. Heb je wel voorkeur voor de omgeving waar je rijdt?
Ik vind de ritten naar België altijd mooi. Ik mag het misschien niet zeggen maar: hoe het volk daar rijdt, dat vind ik gewoon grappig om te zien. Je ziet ook veel meer van buiten, de natuur is er mooi.

En je noemt: ik heb eigenlijk wel dikke lol om mensen die niet kunnen rijden. Heb je ook bepaalde irritaties onderweg?
Als automobilisten ineens 70/75 kilometer per uur voor je gaan rijden op een snelweg waar je niet in mag halen. Dat vind ik bloedirritant. Het zijn vaak mensen die omvallen als ze niet vooruit blijven rijden. Wat mij betreft kan de overheid soms best wat strenger zijn in het controleren van rijkunsten (bij oudere mensen).

Je krijgt de macht, welke verkeersregel verander je?
Zonder twijfel: dat je mag inhalen.

Even fantaseren: er zijn geen vrachtwagenchauffeurs. Hoe ziet de wereld er dan uit volgens jou?
Ik denk heel kaal. Want alles hangt van elkaar af. Als wij ergens stenen moeten brengen om een huis te bouwen. Als die stenen daar niet komen, dan kun je geen huis bouwen. Als de producten uiteindelijk van de fabriek niet meer naar de stenenboer gebracht worden, kunnen die geeneens stenen maken. Ja ik denk dat alles van elkaar afhangt.

Dus we komen dan terug in het stenen tijdperk, waar we uit noodzaak moeten bouwen met de stenen die we hebben?
Ja dat denk ik wel!

Hey Wesley, je wint 30 miljoen! Blijf je werken in de logistiek of zeg je dan gedag tegen transport?
Ik denk dat ik dan wel blijf werken. Wel minder, maar ik wil wel bezig blijven. Ik ben sowieso geen stilzitter.

Zo te horen ben je een ondernemend type. Heb je wel vaste vrije dagen of werk je het liefst altijd door?
In principe ben ik iedere dinsdagavond thuis om met mijn vriendin af te spreken. De rest van de week ben ik in op pad t/m vrijdag (avond). Het komt natuurlijk wel eens voor dat de dinsdagavond thuis zijn niet uitkomt in verband met drukte of dat ik op zaterdag thuis kom om weekend te vieren in plaats van op de vrijdag.

Trekt je vriendin het goed dat je zoveel van huis bent?
We hebben nu vijf jaar een relatie. Dus ik zit in principe vanaf het begin dat wij een relatie kregen al in het transport. Ze weet dat ik veel weg ben. In die vijf jaar spreken wij standaard op de dinsdagavond af en in de weekenden, ook omdat we beide nog thuis wonen. Wat dat betreft is er voor mijn vriendin niet veel veranderd sinds mijn nieuwe baan bij Van der Werff.

Mooi dat jullie elkaar op deze manier vaak kunnen zien!
Op welk moment in je carrière ben jij eigenlijk het meest trots en waarom?
Ik ben trots op de momenten dat ik van de mensen om me heen te horen krijg dat het bijvoorbeeld knap is dat ik de truck in een bepaalde straat heb gereden. Ik ben niet perse trots op een specifiek moment wat ik meegemaakt heb, maar haal vooral trots uit die momenten.

Als je geen vrachtwagenchauffeur zou kunnen zijn, wat zou je dan doen wat werk betreft?
Dat is een goede, daar ik heb nog nooit over nagedacht. Ik heb twee linkerhanden dus het zal niet veel uithalen om met mijn handen iets te gaan ondernemen. Ik heb geen idee eigenlijk. Ik kan wel heel goed slopen, haha.

Wat vind je leuk om te doen als je niet aan het werk bent?
Ik ben voetbalscheidsrechter op vrij hoog niveau bij de KNVB. Ik ben bij die bond nu vijf jaar bezig. Ik ben nu scheidsrechter voor de hoofdklasse tot de derde klasse. Vrouwen en jeugd eredivisie. Ik probeer zo hoog mogelijk te komen, maar werk en privé gaan wel voor.

Ik vind het fijn om met mijn vriendin samen te zijn. Daarnaast zit ik in de activiteitencommissie van de jongerenvereniging Flux in Hedel. We komen vaak vrijdagavond bij elkaar. Lang leve de lol! Niemand doet ons wat.

Genoeg te doen!
Heb je ook nog bepaalde toekomstdromen?
Een huis kopen met mijn vriendin. Trouwen en kinderen krijgen. Zorgen dat ik tevreden blijf over mijn werkgever en andersom net zo. Dat zij tevreden zijn over mij. En vooral plezier maken!

Dat zijn mooie dromen en mooie woorden om mee af te sluiten. Veel succes in je nieuwe baan bij Van der Werff Logistics Wesley!

Interview: Bjorn Mulder

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

 

Naam: Bjorn Mulder
Leeftijd: 30

In dienst sinds: Mei 2018

Hi Bjorn, “Kraantje Robbie” oftewel Robert Kramer heeft jou aanbevolen voor dit interview. Ken je hem vanuit persoonlijke sferen of vanuit het werk?
Robert en ik zijn tegelijk bij Van der Werff Logistics komen werken. Hij en ik zitten nu in dezelfde appgroep met nog twee chauffeurs: Jeffry en Peter.

Leuk, zijn jullie allemaal kraanauto chauffeurs?
Ja, Peter heeft zijn papieren voor de kraan tegelijk met mij gehaald. Robert is meteen op de kraanwagen terecht gekomen.

Ik was zelf eerst de springer van de firma voor kraanauto’s. Zo mocht ik op iedere kraanauto rijden die beschikbaar was en viel ik bijvoorbeeld in wanneer iemand ziek was of vakantie had. Springer zijn op de kraanauto is niet heel handig, je moet namelijk echt met de kraan leren werken. Je moet weten wat hij kan en doet.

Dat klinkt logisch. En nu heb je wel je eigen kraanwagen?
Ja, van mijn type kraanauto heeft Van der Werff er één en die bestuur ik. Ik doe heel divers kraanwerk. Ik verplaatst keten, rijd betonputten. Deze week reed ik bijvoorbeeld een aantal keer met containers met kozijnen.

Wat maakt jouw combinatie zo anders dan bijvoorbeeld die van Robert?
De auto van Robert is een losse trekker. Ik heb een truck met kraan en schamelaanhanger. Ik kan ook bakwagen adressen rijden, dan ontkoppel ik de schamelaanhanger voordat ik het dorp/de stad inrijd los. Robert heeft een trailer erbij, dan ben je veel groter en logger. Met mijn wagen ben ik dus wat flexibeler. Mijn kraan is daarnaast een keer zo zwaar als die op de auto van Robert en beschikt over een fly-jib en een kantelhaak.

Leuk, dat brengt nog meer uitdaging in je werk! Werk je eigenlijk al lang voor het bedrijf?
Ik werk nu 2,5 jaar bij Van der Werff. Hiervoor heb ik 11 jaar met metaal gewerkt. Dat had ik wel bekeken na 11 jaar.

Met metaal gewerkt zeg je, wat houdt dat in?
Wij maakten hijsmaterialen om zware lasten in productiebedrijven mee op te tillen. Bijvoorbeeld van de lopende band af. Voor iedere klant andere materialen, echt maatwerk. Geen product was hetzelfde.

Grappig, eigenlijk maakte je toen dus eigenlijk een soort van mini hijskraantjes voor je klanten en nu werk je voor de dagelijkse kost met een grote kraan.
Ja! En we maakten ook podiums. In Leeuwarden zit een fabriek die podiums maakt voor evenementen. Dat bedrijf doet het aluminiumwerk en wij deden dan het staalwerk. Daarmee gingen we de hele wereld over. Naar oliesjeiks in Qatar, zulke dingen. Ik deed de klussen als lassen, samenstellen en zagen.

Lekker met de handen uit de mouwen dus. Heb je dat gedaan vanaf je jeugd of heb je daarvoor nog andere avonturen beleefd?
Daarvoor werkte ik bij de C1000 en bij een boerderij. Op een gegeven moment had ik die twee banen en ging ik aan de slag bij H.p.s. Techniek (het staalbedrijf wat ik noemde.) Dat had ik snel bekeken, ik was toen dag en nacht bezig.

Kan ik hieruit opmaken dat je niet specifiek een opleiding hebt gevolgd, maar dat je er bij wijze van in bent gerold?
Ik heb eerst Constructie bankwerker niveau 2 gedaan. Daarna heb ik 6 lasdiploma’s gehaald. Vervolgens heb ik niveau 3 van dezelfde opleiding gedaan. Tot slot heb ik niveau 4+ gedaan, international building technologies. Dat is een HBO opleiding waar je alles leert over de keuringseisen/normen en onderzoek voor laswerk. Die opleiding deed ik tijdens mijn werk bij H.p.s. Techniek.

Wat gaf de doorslag om uiteindelijk over te gaan naar logistiek werk?
Ik werkte bij het staalbedrijf vanaf mijn 17e en wilde wel eens iets anders. Een vrachtwagenrijbewijs leek me dus altijd al leuk, maar dan wel in open werk. Destijds heb ik ernaar gekeken om het groot rijbewijs particulier te behalen, maar dan ben je veel geld kwijt.

Toen kwam ik het zij-instroomtraject bij Van der Werff op Facebook tegen. Ik heb tijdens dat traject vier maanden in de loods gewerkt en mijn rijbewijs gehaald. Vervolgens ben ik in het open werk op de losse trekker terecht gekomen. Daarna ben ik als invalchauffeur met Robert mee geweest op de kraanauto en gingen we twee dagen met elkaar on tour.

Na die tour met Robert ben ik een tijdje springer geweest voor op de kraanauto’s binnen het bedrijf. Vervolgens vroegen ze me of ik bij de klant Wadro in Drachten wilde rijden. Daar heb ik 9 maanden gereden met het oog op dat ik deze nieuwe combi zou krijgen. 

De meeste chauffeurs rijden toch vrij lang bij een bedrijf voordat ze op de kraanauto komen? Gezien dat werk qua moeilijkheidsgraad toch wel wat anders is.
Ja, dat klopt. Ik kwam er vrij snel terecht. Tijdens mijn sollicitatie heb ik ook duidelijk aangegeven dat ik in het open werk wilde. Dat konden ze regelen en dat hebben ze dus gedaan. Ze zeiden: “Omdat jij iets ouder bent dan de meesten zijn van de zij-instromers en omdat je al een beetje rustiger bent, vertrouwen we je dat wel toe.”

Ze keken eerst of ik het open werk goed kon doen als springer en daarna vroegen ze me of ik mijn kraanpapieren wilde halen. Daarvoor heb ik een zevendaagse cursus gehad.

Jij geeft telkens weer aan: “Ik wil geen dicht werk doen, want open werk vind ik leuk”, wat maakt dat open werk zoveel leuker?
Je hebt meestal één adres en dus minder te maken met het adressenwerk. Vooral in het kraanwerk ben je zo twee uur aan het draaien op de bouw. En je hebt speciale vrachten. Er zit, naar mijn mening, meer uitdaging in.

Leuk, je bent dus ook veel aan het werk op de bouw.
Ja, ik heb ook aangegeven dat ik dat graag wilde. Rijden vind ik heel leuk, maar ik wil het afwisselen met ander werk.

Welke eigenschappen heb je volgens jou nodig in het werk dat jij doet?
Je moet rustig blijven en veel geduld hebben. Je moet het leuk vinden, anders ga je fouten maken.

Wat vind jij de leukste aspecten van jouw werk?
De uitdaging die je hebt met het kraanwerk vooral. Het lijkt altijd makkelijk, naar een adres toe rijden, maar het pakt altijd anders uit.

En wat vind je minder leuk?
Dat is een goede vraag. Adressenwerk is met mijn auto niet handig, omdat ik geen meeneemheftruck heb.

Wat vond jij je mooiste rit tot dusver?
De laatste keer naar Mons (België), dat was een leuk ritje. Ik heb toen twee tanks voor MokoBouw opgehaald. Leuk om eens wat verder weg te zijn, dan zie je nog eens wat van de wereld.

Met jouw specialisme is dat natuurlijk ook een hele beleving. Met zo’n zware wagen rijden in een bergachtige omgeving.
Ja klopt!

Is er veel veranderd in jouw werk als je kijkt naar voor en na Corona?
Je ziet meer mondkapjes en qua eten is het momenteel kamperen met het bordje op het stuur. Dat maakt het wel iets minder gezellig. Je zit al genoeg in de cabine, dus het is in dit werk natuurlijk ook wel eens lekker wanneer je aan een tafel in een restaurant kunt zitten.

Stel je voor: Je bent rijk en je hoeft niet meer te werken. Werk je dan door of stop je ermee?
Daar heb ik het met mijn vriendin ook wel eens over gehad. Ik zeg altijd: Ik heb thuis zoveel werk, dan ga ik niet meer werken. Maar aan de andere kant, mijn vader zit thuis en die zou graag weer aan het werk willen. Dus ik vind het een beetje oneerbiedig om dat zo te zeggen. Hij zou blij zijn als hij weer kan werken. Ik denk dat ik ook vanwege het sociale aspect wel aan het werk blijf.

Je hebt thuis veel werk zeg je. Besteed je veel tijd thuis of ben je vaak hele weken van huis?
Gemiddeld ben ik hooguit 1 à 2 nachtjes in de week van huis. Dat is ook genoeg, dan heb ik tijd voor mijn gezin en ik mag graag thuis zijn.

Dat klinkt goed. Vertel je hebt een gezin?
Ja ik ben samen met mijn vriendin en we hebben twee kinderen, binnenkort drie! Op 18 januari 2021 is mijn vriendin uitgerekend.

Gefeliciteerd!
Wat maakt jou, naast je prachtige gezin, nog meer trots?
1.5 jaar geleden hebben we samen een mooi huis gekocht, daar ben ik trots op.

Wat vind je leuk om te doen als je thuis bent?
Ik maakte altijd veel terraskachels en terrasmeubels, zulke dingen. We hebben rond ons huis, net buiten Jubbega, 3000 vierkante meter grond. Genoeg te doen dus. Afgelopen zomer ben ik gestart met de bouw van een hok, de staalconstructie staat al. Zaterdags en zondag zijn we altijd wel aan het werk. Lekker thuis aan de slag met de kinderen om ons heen. We hebben wat dieren, dat is leuk voor de kinderen. Geitjes, kippen en een hond.

Je hebt natuurlijk al een switch gemaakt in je carrière. Wil je weer switchen of blijf je chauffeur?
Ik zeg eigenlijk altijd: “Ik weet nog niet wat ik wil worden als ik later groot ben.” Ik vind zoveel leuk. Ik heb dus geen idee. Voor nu vind ik het rijden nog hartstikke leuk! Dus ik heb geen reden om wat anders te zoeken.

Heb je nog bepaalde doelen in je werk?
Ik ben al een redelijk eind gekomen. Ik heb nu dus net een nieuwe combi gekregen, hij staat op 17.000 km. Dus eerst maar eens focussen op meer veilige km’s in deze auto.

Goed idee! Nog veel veilige km’s toegewenst in jouw auto Bjorn! Bedankt voor jouw verhaal.