fbpx

Interview: Robert Kramer

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Robert Kramer
Leeftijd: 37

In dienst sinds: 1 oktober 2018

Robert, hoe ben jij terecht gekomen in het werk wat je nu doet?
Chauffeurswerk leek mij altijd al leuk om te doen. Maar ik begin het verhaal even vanaf het begin. Toen ik van de mavo kwam ben ik werken en leren gaan doen voor installatie monteur op de bouw. Dat was niet helemaal wat ik wilde, dus dat heb ik niet afgemaakt. Daar ben ik na twee jaar mee gestopt. Ik had destijds net mijn B rijbewijs gehaald en bij mij om de hoek zat een taxi bedrijf. Dus ik ben daar eens een keer langs gegaan en ik kon daar meteen aan de slag.

Wie niet waagt, wie niet wint! Dus je bent je carrière al jong gestart gestart als taxi chauffeur!
Ja, ik ben eerst taxichauffeur geweest. Ik dacht, ik kijk later wel weer verder of ik nog een opleiding of iets anders wil doen. Ik was toen net 18. Ze vroegen mij daarna om bij de dokterswacht te komen werken. Ik was toen door de weeks een aantal dagen taxichauffeur en in het weekend chauffeur bij de dokterswacht.

Had je ook met zwaailichten te maken bij de dokterswacht?
Ja, ik reed in een auto met zwaailichten. Die lichten mocht ik echter niet gebruiken.

Bij het taxibedrijf heb ik mijn vrouw ook leren kennen. Zij is vandaag de dag nog steeds taxichauffeur. Voor mijzelf gold niet dat ik dat mijn hele leven wilde doen. Ik heb daarna om die reden via een uitzendbureau mijn papieren gehaald voor op de vrachtauto. Eerst rijbewijs C en daarna CE. Ik heb een aantal jaar voor datzelfde uitzendbureau gereden.

Wat ging je doen na je werk bij het uitzendbureau?
Ik ben daarna gaan werken bij Tiltrans in Burgum. Daar reed ik met slachtafval.

Poeh, dat is wel een klus waarbij het zo nu en dan flink kan stinken of niet?
Ja, bij het lossen wel.

Verder was dat heel makkelijk werk. Ik reed daar veel in de avonden en nachten. Daar was ik op een gegeven moment wat flauw van.

Wat deed je eraan toen je er flauw van werd?
Toen ben ik bij Van Straalen de Vries in dienst gekomen. Voor hen reed ik voor de Lidl in Heerenveen. Dat was leuk werk. Op een gegeven moment starten ze daar echter ook met nachtritten en dat is niet mijn ding.

Ik heb het liefste dagritten. Vroeg starten maakt mij niks uit. Als ik om 3 uur in de nacht weg moet, maakt me dat niks uit. Maar het breekt mij op een gegeven moment als ik om 22:00 uur s avonds moet beginnen en om 11 uur in de ochtend weer klaar ben.

Toen de nachten werden ingevoerd ben ik in Heerenveen bij Bakker Transport en Warehousing gaan werken. Daar reed ik veel met de koeler en deed ik uitlopend distributiewerk. Ik reed door heel Nederland, een stukje België en een deel van Duitsland.

Ik houd wel van een beetje diversiteit! Bij dit bedrijf had ik het ook goed naar mijn zin, maar ik moest telkens vaker in het weekend werken. Dat viel me wat tegen. Ik heb het liefste mijn weekenden vrij. Mijn vrouw is dan ook vrij. Zij rijdt namelijk met schoolkinderen, dus zij is door de weeks altijd aan het werk.        

Was dat dan ook de reden dat je overstapte naar Van der Werff Logistics?
Ja en daarbij vind ik het open werk en het werken met de kraanwagen erg leuk en uitdagend! Ik heb destijds open gesolliciteerd en toevallig hadden ze iemand nodig. Het werken met de kraan zorgt ervoor dat je net even wat langer bezig bent, soms moet je even puzzelen. Die afwisseling vind ik leuk. Ik rijd veel met wapeningsstaal en dat is elke keer weer een uitdaging op de bouwplaatsen om dat te lossen. 

Heb je ook voorkeur wat de goederen betreft die je vervoerd?
Nee, het maakt mij niet zoveel uit. Ik vind het leuk dat het afwisselend is. Vaak is het wapeningsstaal, soms een vrachtje hout en ik rijd zo nu en dan met prefab. Maar ik denk dat ik aan het eind van de streep zo’n 90% van de tijd rijd met wapeningsstaal.

Prefab, lijkt me ook wel mooi om te lossen. Je ziet dan gelijk resultaat lijkt mij?
Ja, dat klopt ja! Meestal heb ik dakconstructies bij me. Ik kom dan op de bouw, daar staat een kraan die deze constructie uit mijn wagen takelt. Meestal ben ik echter na het lossen al meteen weer onderweg naar mijn volgende adres. 

Je noemde al dat je niet echt dol bent op nachtdiensten etc. Hoe zit het nu? Ben je vaak alleen dagen op pad of slaap je ook nog wel eens een nachtje onderweg?
Ik ben tegenwoordig bijna elke avond en ieder weekend thuis. Als ik een keer naar Limburg of Zeeland moet, dan blijf ik wel eens een nachtje weg. Dat is sporadisch.

Super, dus jij begint je dag meestal thuis. Heb je ook een bepaald ritueel voordat je aan het werk gaat?
Als ik zoals vanmorgen om 4 uur van huis moet gaan, dan gaat mijn wekker om half 4. Ik fris me op, laat de hond plassen, ik zet een bakje koffie en drink de koffie in de auto op. En zo gaat het, ik start meestal tussen 4 en 5 uur ‘s ochtends.

Dus jouw hond is gewoon een ‘ochtend dier’?
Haha. Ja dat wil hij zelf, hij gaat elke ochtend voor de deur staan.

Kijk, hij wordt gewoon enthousiast van zijn baas.
Hey Robert, omschrijf jouw baan eens in drie woorden?
Vrijheid, met mooie materialen onderweg zijn en ik heb plezier in mijn werk.

En wat zou je willen veranderen aan je werk?
Wat ik zou veranderen? Poeh. Ik heb het eigenlijk wel prima naar mijn zin!

Kijk, jij hebt je droombaan gevonden.
Kun jij je ook herinneren wanneer jij voor het laatst trots was?
Ik ben trots op mijn vrouw. Zij heeft hartfalen en ze heeft in juni dit jaar een pacemaker gekregen en sindsdien gaat het stukken beter! Daar ben ik trots op.

Lief dat je dat benoemd. Voor de mensen die jou niet kennen. Jullie hebben prachtige foto’s samen, het geluk straalt er vanaf. Hoe lang zijn jij en je vrouw al samen?
Bianca en ik kennen elkaar nu 17 jaar.

Met welke woorden zou Bianca jou omschrijven?
Lief, grappig en eigenwijs.

Mooie woorden. Hoe zie je dat eigenwijze stukje terug bij jou?
Als er wat is, dan wil ik vaak gelijk hebben. Terwijl ik dat lang niet altijd heb. En als er iets zoek is, kan het bijvoorbeeld zo zijn dat ik in de la kijk en zeg dat er niks ligt. Vervolgens kijkt Bianca en vindt zij het wel. Maar dat is echt een mannending volgens mij, haha.

Je zei eerder dat je liever niet in het weekend werkt. Wat doe je het liefst met je vrije tijd?
Bianca en ik gaan vaak wandelen. Ook mogen we graag naar Texel. Als het even kan, plannen we een weekendje weg. Verder, met vrienden een biertje drinken, even langs familie. Dat soort dingen doen we in onze weekenden. Ook hebben we natuurlijk wel eens een lui weekend. Gamen en formule 1 kijken vind ik dan leuk om te doen. 

Kijk, dat klinkt als een leuke invulling van je vrije tijd. Formule 1 zeg je. Wat is eigenlijk jouw favoriete vervoersmiddel?
Dat is de truck. Dat blijft de “nummer 1”.

Komt het onderweg wel eens voor dat je je nek om wilt draaien, omdat je een bepaalde truck voorbij ziet rijden?
Ja, een Amerikaanse truck vind ik heel mooi! Mooie grote auto’s, met een mooie neus. En het geluid dat ze maken, prachtig. Helaas zie je die in Nederland amper.

Stel je moest een ander beroep uitkiezen, welk beroep zou dan het best bij je passen?
Daar heb ik wel eens over nagedacht. Dat is een hele moeilijke vraag. Ik zou sowieso nooit in een fabriek willen werken. Ik zou dan wel bij de verkeerspolitie willen, in zo’n snelle Audi. Beetje mensen bekeuren.

Oei, dan wil ik jou niet tegenkomen in die snelle Audi. En stel, je mag het bedrijf overnemen van Theo en Arjen. Wat zou je daarop antwoorden?
Ik blijf liever zelf op pad gaan, lekker rijden. Een of twee dagen op kantoor werken en de rest van de week rijden, dat zou ik nog wel zien zitten. Maar ik wil zeker niet van de auto af.

En ik heb al een mooie unieke baan binnen het bedrijf. In Drachten staan vier kraanauto’s, in Heerenveen en op nog een aantal standplaatsen in het land staan er nog een aantal kraanauto’s. Dus het is al een eer dat ik zo’n kraanauto mag besturen.

Stel je wint een miljoen, wat doe je daarmee?
Dat zou ik op de bank zetten en ik zou alsnog blijven rijden. Van het geld zou ik misschien zelf een mooie truck kopen.

Het is in ieder geval wel duidelijk dat we jou niet van de auto af kunnen “slaan”. Intussen kijken wij uit naar de dag dat jij zo’n bedrag wint en we je Amerikaanse droom truck kunnen bewonderen op de weg Robert!

 

Bedankt voor het interview en fijne dag!

 

Nieuwe LZV combinatie in gebruik genomen

Voorkant met logo van DAF-cabine

Van der Werff Logistics heeft een nieuwe LZV combinatie in gebruik genomen. Om dit te vieren hebben we een mooi filmpje geschoten waarbij wij trotst laten zien wat deze Lange Zware Vrachtwagencombinatie allemaal kan. 
Lees meer

Interview: Caes Abbink

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Caes Abbink
Leeftijd: 57

In dienst sinds: 2015

 

Hey Caes! Waar woon jij ergens in Nederland?
Ik woon in Deventer.

Deventer, mooie stad! Wat voor opleiding heb jij vroeger gedaan?
Middelbare school en daarna ben ik verder gegaan op de technische school. Maar daar deed ik zo lang over dat ze zeiden: “Je kan er maar beter vanaf gaan”.

En had je, nadat je daar mee stopte, gelijk het gevoel dat jij op de vrachtauto thuis hoorde?
Ik ging van school en de dag daarop belden ze al op van de PTT Post. Ze zeiden: “We horen dat je van school gegaan bent, heb je zin om hier te komen werken?” Dus ik ben toen eerst postbode geworden.

Leuk beroep, bracht jij de post rond met de auto?
Nee, ik bracht de post lopend en fietsend rond. Ze hadden daar wel ook vrachtwagens. Rijden vond ik altijd al leuk. Na mijn werk bij PTT Post kon ik dan ook beginnen met het rijden in een bestelauto bij Internationaal Transportbedrijf van Opijnen in Deventer. En op datzelfde moment ben ik destijds gestart met het behalen van mijn groot rijbewijs.

Kon je ook bij dat bedrijf blijven werken na het behalen van je rijbewijs?
Ja, ik haalde mijn rijbewijs toen ik 24 was en kreeg daar toen meteen een baan aangeboden. Het meeste wat ik weet heb ik daar destijds geleerd. Ik heb 12.5 jaar gewerkt bij Opijnen. Ik deed daar bijvoorbeeld ijzer vervoer, huif vervoer en tankcontainer vervoer.

En na die 12,5 jaar was het tijd voor wat anders?
Ja na 12,5 jaar merkte ik inderdaad dat ik wel wat anders wilde. Ik ben toen in Arnhem gaan werken, om daar bij Internationaal Transportbedrijf Hoevers aan de slag te gaan. Bij dat bedrijf heb ik 7 jaar op een combi gereden, voornamelijk naar Duitstalige landen zoals Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland. Af en toe reed ik ook op Frankrijk en Italië.

Na die zeven jaar ben ik weer gaan werken bij mijn oude baas in Deventer. Ik scheidde namelijk destijds in 2005 van mijn toenmalige vrouw en ging na de scheiding in Deventer wonen, na in Warnsveld te hebben gewoond. Ik vond de reisafstand tussen Deventer en Arnhem wat te groot.

Nu werk je inmiddels 33 jaar. Heb je in deze 33 jaar ook nog ander werk gedaan of ben je altijd op de weg gebleven?
Nee, ik heb altijd gereden. Het rijden is altijd mooi gebleven vind ik. Tuurlijk heb je bij sommige bedrijven wel eens het gevoel dat je niet meer kunt doen wat je graag wilt doen. Daarom heb ik op een gegeven moment voor een andere werkgever gekozen.

Je zegt je vind het prachtig op de weg. Van maakt jouw beroep zo prachtig?
Toch echt wel de vrijheid. Op het moment dat je ergens bent, dan maken ze je niks meer (zo gezegd.) Voor mijn gevoel geeft dat een bepaalde vrijheid.

En daartegenover, wat vind jij de minder leuke aspecten van je werk?
Er gaat zoveel tijd in zitten, maar dat is wel echt een standaard antwoord hé.

Standaard antwoorden mogen gewoon, als dat is hoe jij het voelt.
Hoe ben jij vanuit je oude baan bij Van der Werff terecht gekomen?
Die switch ging eigenlijk vrij plotseling. Ik wilde graag minder vaak nachten weg en wat meer thuis zijn. Een oud medewerker van Van der Werff wist dit over mij en belde mij om me te tippen over het feit dat er vanuit Van der Werff een auto met standplaats Deventer zou komen. Hij adviseerde mij om zo snel mogelijk te bellen. Na mijn telefoontje met Van der Werff was alles vervolgens binnen een maand rond.

Sindsdien rijd ik nu in een auto van Van der Werff voor twee vaste klanten. Ik rijd iedere werkdag voor Jongeneel en voor Pontmeyer. 

Ik begin morgens om een uur of half 7 en middags tussen 5 en 6 ben ik weer thuis. Op zo’n dag rijd ik op 10 tot 18 adressen. Ik vind dat echt hartstikke leuk! Mijn wens om minder nachten van huis te zijn is daarmee uitgekomen.

Dit ritme zorgt er ook voor dat ik door de weeks ook privé activiteiten kan ondernemen.

Super, ben je naast deze voordelen die je al noemt ook blij met Van der Werff als werkgever?
Ik ben blij met Van der Werff als werkgever en heb het contact tot nu toe goed ervaren. En wanneer er iets is, wordt het altijd geregeld.

Verder heb ik in principe weinig met Van der Werff te maken bij het uitvoeren van mijn dagelijkse werkzaamheden. Ik voer de opdrachten uit vanuit de twee bedrijven die ik zonet noemde. Ik was de eerste die in een inhuur vrachtwagen (van Van der Werff Logistics) in Deventer voor dit tweetal bedrijven reed. Inmiddels is er nog een vrachtauto bij gekomen.

Ik moet twee keer per jaar naar de hoofdvestiging van Van der Werff Logistics in Heerenveen voor onderhoud en als er wat aan de hand is bel ik naar Van der Werff.

En heb je dan wel zo nu en dan contact met je collega’s?
Weinig. Dat is opzich jammer. Onderweg kom ik veel collega’s tegen die ik bijvoorbeeld niet ken. Soms ken ik nog wel mensen van mijn vorige werk.

Je benoemt zojuist dat je nu door je nieuwe ritme door de weeks meer activiteiten kan ondernemen. Aan wat voor activiteiten moet ik dan denken?

Mijn vader woont in Zutphen. Hij wordt wat ouder, dus daar ga ik twee avonden in de week naartoe om eten te brengen. Daarnaast heb ik twee uit huis wonende kinderen (uit mijn vorige huwelijk), daar kan ik nu mooi door de weeks op bezoek gaan. Ik hoef niet meer alles in mijn weekend “te proppen”.

Na mijn scheiding heb ik mijn huidige vrouw ontmoet. Met haar heb ik een zoontje gekregen, hij is inmiddels alweer 14 jaar.

Ook maak ik graag lange wandelingen met onze twee honden. In de zomer geniet ik daar het meeste van.

Daarnaast ben ik onlangs Opa geworden van een mooie kleinzoon (de zoon van mijn dochter.)

Gefeliciteerd met je kleinzoon!
Over jonge kids gesproken, hoe heb jij het ervaren om je kinderen op te voeden terwijl je een beroep hebt waar je veel van huis bent?
Niet. Dan kan je niet opvoeden. Als je veel nachten weg bent, heb je gewoon iemand nodig die je kinderen opvoedt. Bovendien wil je, wanneer je in het weekend wel thuis bent, niet alleen maar opvoedkundige dingen doen.

Bij mijn jongste zoon is het dus heel anders. Ik ben nu s avonds thuis en zie veel meer van zijn opgroeien zegmaar. Ik denk nu wel eens: “Jeetje, hoe heb ik dat destijds zo kunnen doen. Zoveel van huis zijn.” Maar op dat moment dacht ik daar nu eenmaal niet zo over.

Begrijpelijk. Mooi dat je nu veel met je jongste zoon kunt ondernemen Caes.
Wat is de grootste les die jij hebt geleerd tijdens je werk, een les die jij door kunt geven aan je kinderen?
Rustig blijven.

Kort maar krachtig!
Ja, 9 van de 10 keer heb je alleen maar jezelf ermee als je je opwindt.

Wat voor eigenschappen heb je volgens jou zeker nodig in het werk wat jij doet?
Je moet een bal gehakt lusten en je moet niet bang zijn om nieuwe dingen uit te proberen en tegen te komen. Het is belangrijk dat je openstaat voor nieuwe ervaringen en dat je uitdagingen aangaat.

Oei, lastig voor de vegetariërs onder ons dus, haha!
Stel je voor: “Er zijn startende chauffeurs die dit lezen.” Welke tips zou je hen mee willen geven? Waar heb je vroeger zelf het meest van geleerd?
Ik heb zelf het meest geleerd door te leren van mensen die al langer in het vak zitten. Vandaag de dag vragen de nieuwe chauffeurs niet meer zoveel, zoals als wij vroeger wel deden. Tegenwoordig zeggen ze vaak: “ik doe het wel en ik zie het wel als ik er ben”. Soms kan het echter wel handig zijn om ter voorbereiding op je rit een aantal vragen aan je ervaren collega’s te stellen. Zodat je goed voorbereid op weg kunt gaan.

Kijk aan. Dat is een waardevolle tip.
Caes, kun jij ons vertellen over jouw meest bijzondere rit ooit?
Ik heb niet een specifieke rit. Sommige ritten bespreek je na, juist omdat er niet alledaagse dingen gebeuren onderweg. Het zijn dan ook vaak de ritten waar iets negatiefs/spannends gebeurd die je bijblijven en waar je naderhand over verteld.

Ik ben bijvoorbeeld een paar keer naar Polen geweest, in de buurt van Auschwitz. Het was daar in Polen vroeger vaak lastig bij de grenzen, je moest dan ik weet niet hoelang aansluiten voordat je bij de grens was. Eenmaal bij de grens aangekomen moest je vervolgens veel handelingen verrichten. Toen ik daar voor het eerst kwam heb ik daarom een Hollandse chauffeur gezocht om me daarbij te helpen. Met hem ben ik toen twee dagen mee opgetrokken om verder het land in te komen. Dat zijn wel ritten die me bij blijven, omdat ze afwijken van de ‘normale’ ritten.

Ook ben ik een keer op een avond tot de as van mijn vrachtwagen in de modder gezakt. Ik stond toen ergens midden in een woonwijk vast op een grasveld. Die keer moest ik wachten tot de volgende dag tot er een takelauto kwam helpen om mij daar weer uit te trekken.

Bij dat soort avonturen scheelt het wel dat je je bed altijd bij je hebt!
Haha, ja dat scheelt zeker.

Met de meeneemheftruck ben ik trouwens ook wel eens vast komen zitten in de sneeuw. Toen ben ik ‘gered’ door een boer, die mijn heftruck met de trekker uit de sneeuw wist te redden.  

Dat wil wel, vast komen te zitten in de sneeuw!
Hey en als je vrij bent, ben je dan ook nog veel met je werk bezig?
Nee, zodra ik thuis ben kan ik dat loslaten. Zondagavond weet ik niet waar ik maandagochtend mijn dag moet beginnen.

Kijk, dat is een goed teken.

Ja, ik dacht het ook wel!

We sluiten af Caes, bedankt voor je tijd en tot een volgende keer!

Interview: Theo Stoffelen

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Theo Stoffelen
Leeftijd: 35

Aantal jaar in dienst: 4,5 jaar

Hey Theo! Altijd nieuwsgierig: Stroomt het chauffeurs bloed door jouw aderen of ben je dit beroep pas later ingerold?
Ik ben wel iets later in het beroep gekomen. Door opleidingen en verhuizingen is het er heel lang niet van gekomen om de benodigde papieren te halen. Maar, het zit er vanaf kleins af aan wel al in. Mijn vader is namelijk internationaal chauffeur. Mijn vader rijdt ook vandaag de dag op 62 jarige leeftijd nog steeds op de truck!

Waarom sprak het beroep je aan toen je op jonge leeftijd je vader bewonderde in zijn werk?
Ik vond het sowieso erg leuk om met mijn vader samen te zijn. Toendertijd reed mijn vader ook internationaal. Ik heb toen veel van Spanje, Italië, Zweden enzovoorts kunnen zien. De variatie in omgeving spreekt me erg aan. Voor mij was dat vroeger al genieten en nu nog steeds.

En je zei het al. Je hebt toch eerst wat anders gedaan. Wat heb je gedaan voordat je chauffeur werd?
Ik ben vanaf de basisschool naar de groenvoorziening gegaan. Daar heb ik de opleiding land en tuinbouw gedaan. Die keuze maakte ik omdat ik bij mijn opa en oma, die in Frankrijk wonen, altijd veel in de tuin werkte. Ik had daar affiniteit mee. Toch heb ik toen besloten die studie niet af te maken.

Vervolgens werkte ik in de supermarkt. De leerplichtambtenaren hebben mij destijds verplicht om een opleiding te gaan doen. Toen ben ik detailhandel gaan studeren. Die heb ik wel afgemaakt. Toch vond ik de detailhandel niks en ben ik richting de horeca gegaan. Daarvoor heb ik ook mijn papieren volledig behaald. Met de horeca was ik op een gegeven moment klaar.

Ik ben er een tijd tussenuit gegaan. Bij terugkomst heb ik mijn taxi papieren gehaald. En na een jaar tijd had ik ook mijn vrachtwagen papieren op zak. Vanaf mijn 24e rijd ik nu op de vrachtwagen!

Zo, jij hebt van alles gezien!
Ja, ik ben breed georiënteerd (haha!)

Waar heb jij tot dusver als chauffeur gewerkt? En wat is je ervaring bij Van der Werff Logistics als je die vergelijkt met je andere uitdagingen? 
Sinds ik bij Van der Werff werk, voelt het werken voor mij een stuk rustiger.

Vroeger ben ik gestart met werken bij TNT Express (pakketdienst.) Daar reed ik deels in een vrachtwagen en deels in een bestelbus. Ik deed daar 80 tot 100 adressen op een dag in de bestelbus of 25 tot 30 adressen met de vrachtwagen.

Hoeveel adressen rijdt je nu gemiddeld?
Nu, bij Van der Werff, heb ik tussen de 5 en 12 adressen.

En wat heeft jouw voorkeur?
Het adressen werk hoeft van mij niet meer zo nodig. Je maakt dan elke keer een bepaald rondje. Ik rijd nu kris kross het hele land door en maak veel kilometers, daar haal ik mijn plezier uit!

Wat zijn voor jou de uitdagingen van je beroep?
Krappe bochten, krap achteruit steken, moeilijke hoeken achteruit rijden.

Wat maakt jouw werk als chauffeur zo leuk/interessant voor jou?
Ik vind het heerlijk om lekker op mezelf te zijn. Ik heb mijn vrouw en kinderen thuis. Maar ik vind het ook lekker om een beetje mijn eigen ding te kunnen doen, lekker zelfstandig!

Vind je je beroep ook wel eens eenzaam?
Nee, daar heb ik helemaal geen last van. Tegenwoordig met alle communicatiemiddelen hoeft dat al helemaal niet meer. Soms met lange stukken bel ik (handsfree) wel eens een uurtje met mijn vrouw of met mijn vader. Ook spreek ik mijn collega’s wel eens.

Heb je onderweg wel eens eerste hulp moeten verlenen?
Ja, in privé tijd. Ik was in Frankrijk op vakantie naar mijn opa en oma. We reden toen een stukje en kwamen als eerste ter plaatse bij een auto die op zijn kop lag in de berm. Ik heb toen het verkeer erom heen geleid en gezorgd dat de hulpdiensten erbij konden komen. De mensen waren gelukkig zelf al uit de auto gekomen en in de berm gaan zitten. De ambulance kwam ook snel ter plaatse.

Specifieke eerste hulp is bij mijn schoonvader geweest toen hij twee jaar terug op eerste kerstdag bij ons thuis een hartinfarct kreeg. Ik heb hem toen rustig moeten houden en de hulpdiensten moeten bellen. Iedereen was in paniek en ik moest zelf rustig blijven. Ik had het goed op tijd in de gaten dat het niet goed met hem ging, dat was volgens de hulpdiensten een geluk. 

Is jouw schoonvader nu nog gezond en wel?
Ja, gelukkig is hij gezond.

Gelukkig!
Theo, je rijdt al aardig lang. Wat is de mooiste rit die je hebt mogen doen?
Poeh, lastig. De omgeving van de Ardennen en het zuiden van Nederland vind ik erg mooi. De heuvellandschappen zorgen ervoor dat ik tot leven kom, dankzij de prachtige uitzichten die ik dan zie!

Je zei eerder in het interview dat je er ook even tussenuit bent gegaan. Uit nieuwsgierigheid, wat heb je toen gedaan?
Ik ben samen met mijn vriendin destijds een half jaar naar Frankrijk toe gegaan, naar het vakantiehuis van mijn moeder.

Kijkaan. Je moeder heeft een vakantiehuis in Frankrijk en je grootouders wonen er. Dat is niet verkeerd, mooie adresjes!
Dat is zeker niet verkeerd, wij gaan er elk jaar naartoe op vakantie! Mijn grootouders wonen inmiddels deels in Amsterdam, omdat zij ouder worden.

De vriendin waarmee jij naar Frankrijk was, is dat vandaag de dag nog altijd jouw partner?
Jazeker, dat klopt. Wij zijn inmiddels 14 jaar samen. Onze oudste dochter wordt in december 12 en onze zoon is nu 9 jaar oud.

Zijn jouw kinderen ook enthousiast over je beroep?
Mijn dochter wel, mijn zoon is er nog niet weg van. Mijn zoon kan moeilijk stil zitten. De hele dag in de auto zitten is lastig. Mijn dochter vind het schitterend. Zodra ze in de vakantie mee kan, gaat ze graag mee!

Tegenwoordig moet het werk dat wel toelaten. Met de Corona mogen de kinderen bij heel veel bedrijven ook niet meer mee naar binnen. 

Merk je eigenlijk ook dat de Corona regels weer zijn aangescherpt sinds deze week?
De afstand en de mondkapjes zijn eigenlijk de gehele periode doorgezet. Dus ik merk nu niet dat het weer veel strenger is geworden.

Vind je je werk in positieve of negatieve zin veranderd sinds de start van het virus?
Negatieve zin. Ik houd niet van het afstandelijke. Het is niet meer persoonlijk. Alles gebeurd vanachter glas/schermen. Ook wordt er een grote scheiding gecreëerd tussen de mensen. Bovendien mogen we niet meer naar het toilet, maar moeten we vaak op dixies. Ik pas me aan en ik leg me er maar bij neer.   

Vervelend die negatieve veranderingen.
Doe jij eigenlijk vooral dagritten of rijd jij meerdere dagen achter elkaar?
Ik rijd variabel meerdere dagen achter elkaar (verschilt per week.) Ik rijd voornamelijk binnen Nederland en soms binnen België/Duitsland. Dat doe ik in verband met de kinderen. Ik wil mijn kinderen graag op zien groeien thuis! In de verre toekomst wil ik eventueel wel weer wat verder weg rijden.

Dat is begrijpelijk en dit schema biedt ook ruimte voor leuke hobby’s naast je werk. Wat zijn jouw hobby’s?
Ik heb beide kinderen op voetbal zitten, daar ga ik graag kijken. En op zaterdag sta ik bij mijn dochter op het veld als grensrechter.

Kijk, kan Papa zelf ook een beetje voetballen?
Een beetje, haha. Maar ik heb vroeger zelf op korfbal gezeten! Een hele andere sport dus.

Als ik de mensen die van je houden zou vragen om drie woorden te noemen die jou het beste omschrijven, welke woorden zouden dit dan zijn?
Vriendelijk, rechtdoor zee en af en toe druk.

We gaan even door naar de “stel je voor vragen”.
Stel je voor, er zou geen limiet zitten op de snelheid waarmee je mag rijden. Vind jij dat super of juist helemaal niet fijn?
Ik vind de maximum snelheid van nu prima. Vooral omdat veel mensen geen idee hebben van de remafstand die bij snelheid komt kijken. Erg gevaarlijk, ook omdat we tegenwoordig een nieuw anti botsing systeem hebben in de vrachtwagen.

Dat systeem treedt in werking zodra je, als chauffeur, iets over het hoofd ziet of zodra het systeem denkt dat je wat over het hoofd ziet. Dat laatste kan gevaarlijke situaties opleveren bij mensen die op het laatste moment invoegen etc. Het kan namelijk zijn dat je wagen dan helemaal blokkeert (vol op de rem.)

Het zou mooi zijn als het systeem nog wat verder wordt doorontwikkeld. Want het is wel een mooi systeem, wat ook voor een stuk veiligheid zorgt.

Stel je mag een regel veranderen in het verkeer, welke regel voer jij in?
Dat fietsers niet meer voorrang hebben. Als automobilist sta je makkelijk stil en trek je gemakkelijk weer op. Als je met de vrachtwagen stopt voor de fietser, is het daarna erg lastig om in te voegen op de rotonde. Er zijn dan vaak alweer auto’s op de rotonde (omdat je geen snelheid kunt maken heb je geen mogelijkheid om de doorrol te maken.) Het geeft ook gevaarlijke situaties. 

Begrijpelijk ja! Hey Theo, door naar de laatste vraag: Stel je mag 1 vraag stellen aan de ondernemers van Van der Werff, welke vraag stel je of welke suggestie doe je?
Daar vraag je me wat. Ik weet het eigenlijk niet. Ik ben namelijk tevreden met mijn werk!

Dat is ook een antwoord, goed om te horen Theo! Bedankt voor je tijd en fijne werkdag nog!

 

 

Interview: Johan Terpstra

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Johan Terpstra
Leeftijd: 46
Aantal jaar in dienst: 2.5 jaar

Hey Johan,

Ben jij vanaf jongs af aan al te vinden op het asfalt, of deed jij eerst ander werk?
Nee, ik heb mijn rijbewijzen wel jong gehaald bij het leger. Daarna deed ik tot zo’n 15 jaar geleden als kraanmachinist vooral veel loonwerk. Dus werken met hydraulische machines, heel wat anders. Sinds 15 jaar werk ik echt als vrachtwagenchauffeur. En nu dus sinds 2.5 jaar bij Van der Werff Logistics.

Toevallig weet ik dat jij Theo van der Werff al kende. Ben je via die weg ook terecht gekomen bij Van der Werff Logistics, of ging dat anders?
Nee, dat is wel anders gegaan. Ik ken Theo van vroeger, maar tussen vroeger en nu hebben wij nooit contact gehad. Ik wist wel dat Theo een bedrijf had natuurlijk en dat Van der Werff vroeger ook is gestart in Wytgaard (mijn woonplaats.)
Ik heb ooit wel eens gedacht, misschien kan ik aan de slag bij Van der Werff. Ik had inmiddels genoeg van mijn vorige werk, daar moest ik veel weekenden werken. En toen kwam er een vacature vrij bij Van der Werff, bij die vacature had je een inloopochtend. Dus je kon vrij naar binnen lopen en gewoon even kijken of het bedrijf wat voor je was en of het van beide kanten klikte. Een fijne, laagdrempelige manier van kennismaken dus.

En nu werk je er! Ben je blij met je keuze en dus met je werkgever?
Ik wel! Dat durf ik wel te zeggen, ik heb een hele goede keuze gemaakt om naar Van der Werff te gaan. Ik vind het mooi werk, het is heel afwisselend. Om het uur is het anders. Ik heb het qua voorzieningen goed. Weekends ben ik thuis, dat vind ik echt heel belangrijk. Ik heb niks te klagen. En daarbij is het leuk om als Wytgaarder voor een bedrijf te werken wat hier ook ooit gestart is!

Dat klinkt goed. Je noemt dat je in het weekend thuis bent. Betekent dat dat je de rest van de week onderweg bent?
Nee, dat is ook variërend en dat maakt mij niet uit.

Waar komt bij jou het idee eigenlijk vandaan om op de vrachtwagen te werken?
Ik zal het verhaal makkelijk houden. Ik denk dat je twee soorten chauffeurs hebt. Je hebt een chauffeur en je hebt een trucker. Een trucker is een persoon die echt helemaal gek is met zijn auto.
Ik ben gewoon chauffeur. Ik stap op de auto, ik laad, ik los en dat is het. Ik vind mijn werk prachtig om te doen. Maar ik voel me “gewoon chauffeur”.

Johan, je bent getrouwd en jullie hebben twee kinderen. Hebben jouw kinderen ook de wens om op de vrachtwagen terecht te komen?
Ja ik ben bijna 18 jaar getrouwd. En we hebben samen twee kinderen. Een jongen van 15 en een meisje van 17.
Mijn kinderen hebben niet de wens om net als hun Heit chauffeur te worden.

En nu een vraag die waarschijnlijk goed bij jou past: Hoe blijf jij vitaal in een beroep waar je zoveel zit?
Ja, bewegen! En goed bewegen. Ik sport veel en ik sport al heel lang. Bij mijn vorige werkgever sportte ik ook altijd. 

Hoe kwam jij erbij om mee te gaan doen aan triatlons?
Nou mijn maat Roelof, dat was een schaatser/fietser bij de top. Door hem ben ik, zo’n 15 jaar terug, overstag gegaan naar het (fanatieke) sporten.

Ik startte met hardlopen. Toen heb ik eerst een marathon gelopen en daarna nog een. Daarna ging ik ook mountainbiken en wilde ik eens meedoen aan een duathlon. Dat was toevallig hier, op deze locatie (Heidemeer Heerenveen.) En daarna kreeg ik ook zin om te gaan zwemmen en dan heb je “ineens” alle ingrediënten voor een triathlon. 

Doe je halve of hele triathlons?
Tot nu toe halve triathlons (en wat eronder zit), maar ik wil graag nog eens een hele triathlon doen!

Wat doe je bij een halve triathlon?

2 km zwemmen, 90 km fietsen en 21 km hardlopen.

Train jij voor al de drie sporten onderweg in je pauzes?
Alleen voor hardlopen en zwemmen. Fietsen lukt helaas niet, want ik kan mijn fiets niet handig meenemen onderweg. 

Hoe ziet zo’n week werken en trainen er voor jou uit?
Mijn schema verschilt echt per dag, het is net hoe mijn werkdag eruit ziet. Ik ga niet op pad met de intentie om iedere dag te kunnen sporten, dat lukt gewoon niet qua tijd. Maar zodra ik kan, ga ik!

Ik heb geen specifieke voorkeurstijden om te trainen.

Heb je dan, met dit beroep wat je uitoefent, wel genoeg tijd om te trainen?
Nee, niet altijd. Het is echt passen en meten. Ik wordt ingepland, maar ik moet zelf ook echt goed plannen. Hoe kom ik uit, waar kom ik uit, waar ben ik, wat voor sport kan ik daar doen etc.

En hoe blijf je dan een beetje fris na al die sportieve activiteiten?
Ja, ook dat moet ik van te voren goed plannen/uitzoeken. Ik ga niet sporten en dan naar bed. Dat is vies. We hebben een standplaats in Elshout. Daar hebben wij ook goede faciliteiten (wc, douche.) Verder kun je vaak onderweg douchen bij de chauffeurscafés. 

Wanneer was eigenlijk de laatste triathlon waaraan jij mee deed?
Vijf á zes weken terug (in juli) heb ik een halve triathlon gedaan. Toen was het wel weer even mooi geweest. Vorig weekend heb nog ik een sprint gedaan (⅛), dat is dan gewoon even parcoursverkenning.

Wanneer is de eerstvolgende?
Over twee weken is de volgende halve triathlon in de buurt van Wytgaard (11-09-2020 is het interview opgenomen, dus inmiddels heeft Johan deze gehad!)

Die triathlons zitten dicht op elkaar! Kun je wel goed herstellen in die tussentijd?
Jawel. Als je verstandig sport, kan er een heleboel.

Heb je ook een triathlon die er echt uitspringt qua tijd? Of ga je niet voor de snelste tijd?
Nee, het gaat erom dat ik een beetje fatsoenlijk over de streep kom.  

Heb je ook een favoriet trainingsgebied onderweg? Waarom juist daar?
Brabant en de Achterhoek, want daar heb je veel bos.
Maar in principe maakt het me niet veel uit, als ik maar douchen kan. Dan kan ik overal sporten.

Naar aanleiding van wat je hebt gedeeld, kunnen we wel zeggen dat je een vol bestaan hebt qua planning. Heb je voor je idee een goede balans tussen werk, gezin en trainen?
Ja, dat kan prima. Mijn vrouw sport ook en traint ook voor triathlons. Dus we kunnen mooi samen sporten, dat is ideaal.  

Heb je tips voor mensen die dit lezen en ook mee willen doen aan een triathlon?
Als je van plan bent om dat te gaan doen en je wilt het verantwoord doen. Dan zou ik echt meedoen aan een cursus van de triathlon vereniging Friesland. Je kan dan leren van een ervaren zwemmer, fietser en hardloper. Dat is een opstapje naar ⅛ triathlon.

Ik heb dat ook twee keer gedaan. Bij zo’n cursus krijg je echt mega veel tips mee, en die opgedane tips en kennis schelen je zeker weten blessures.
Volgens mij waren het acht lessen. Daarbij krijg je ook heel veel schema’s mee, waar je ook weer veel aan hebt! Je leert bijvoorbeeld ook hoe je het beste/snelste door het parc fermé doorkomt (plaats waar je wisselt van sport en dus van kleding/uitrusting.)

Heb jij trouwens vaak blessures?
Nee, ik heb nu toevallig even last van mijn kuit. Maar ik heb een eigen fysiotherapeut en ik weet (mede dankzij die cursussen) hoe ik met eventuele kwaaltjes om moet gaan.

Wat heeft jouw voorkeur. Met of zonder sport gadget trainen?
Ik train met mijn sporthorloge. Ik heb een polar, dat is een triathlon horloge.
Ik ken mijn lichaam nu goed, dus ik kan ook wel zonder trainen. Maar ik vind het echt leuk om de trainingen te meten. Bovendien kan ik dan ook precies meten/zien wanneer ik minder fit ben. Dat zie ik aan mijn hartslagmetingen. 

Let jij naast deze fanatieke trainingen ook op je eten onderweg?
Hoe doe je dat?
Jazeker. Je moet gewoon goed/normaal eten (aardappelen, groente, stukje vlees).
Voor de eerste nacht heb ik meestal eigen eten mee, bijvoorbeeld sla met kipfilet. Daarnaast eet ik vers bij de chauffeurscafés.

En naast voeding en bewegen is er natuurlijk rust. Hoe pak jij je rust?
Ja, mijn rust haal ik helaas niet altijd door het werk wat ik doe. Ik probeer wel zeker 6 uur slaap te halen iedere nacht, erg weinig dus. We werken gemiddeld 11, 12, 13 uren per dag, maar ook wel eens 15. Dat is het vak.

Heb je tips voor chauffeurs die dit lezen en klein willen starten met wat meer beweging toevoegen aan hun dagen?
Altijd doen!

Probeer eerst gezond te eten, normaal eten. Ik vind normaal eten gewoon aardappelen, groenten en een stukje vlees. Of rijst met kip en groenten. Laat vooral suikers en dus frisdranken zoals cola staan.
Ga s’avonds lekker een blok te wandelen (al is het ‘maar’ een half uur á drie kwartier.) Blijft niet zitten. Je kan zoveel moois zien in de omgeving waar je bent.

Zijn er specifieke ademhalingstechnieken die jij toepast?
Ja, ik sport dus altijd met mijn hartslagmeter en daarop pas ik mijn snelheid en ademhaling aan. Je moet eigenlijk altijd eerst op zoek naar je omslagpunt, je aerobe drempel. Ik heb een sporttest gedaan in Heerenveen, als je zo’n test doet dan weet je precies waar je aan toe bent. Als het kan doe ik deze sporttest ieder jaar.

Hoe houd je je hartslag rustig tijdens je trainingen?
Met mijn mentale en fysieke ervaring kan ik wel zeggen, plus mijn horloge dus. Ik ken mijn lichaam.
Als ik begin met hardlopen, kan ik meteen merken of het wel of niet goed zit die dag. Wanneer ik hoog zit in mijn hartslag ben ik gewoon niet 100 punten (ziekig/ moe.)

Interessante weetjes Johan! Bedankt dat jij je verhaal met ons wilde delen! Veel succes bij je aanstaande triathlon!

 

Interview: Wim Jeuring

Rubriek
Onze helden op de weg  

 

 

 

 

Naam: Wim Jeuring (52)
In dienst vanaf: April 2018

Goedemiddag Wim!
Ben jij sinds kinds af aan al fan van het leven als chauffeur of wilde je eerst wat anders doen?
Ik ben inderdaad als kind al zeer geïnteresseerd geraakt in vrachtwagens. Dat begon tijdens vakanties naar Italië, naar het Gardameer. Ik zat achterin de auto en we gingen over de Brennerpas, daar zag ik in de jaren 70 al die vrachtwagens staan met voornamelijk Nederlandse kentekens. En ja, daardoor raakte ik hevig geïnteresseerd. Ik dacht: “Als die mensen dat voor hun beroep mogen doen, door zulke mooie gebieden/ landen rijden (Alpenlanden, Italië, Spanje) en wij doen dat alleen maar in vakanties. Ja dan lijkt me dat prachtig om daar mijn beroep van te maken! Dan ben je het hele jaar op reis, als het ware!” Zo zag ik het als kind.

Die gedachten klinken erg logisch!
Had jij ook een logistiek voorbeeld in je familie?
Ik heb verder geen familieleden die dit beroep ook uitoefenen. Ik ben de eerste en ik ben ook de enige gebleven. Mijn vader had gehoopt dat ik wat hoger in het beroepsleven zou eindigen. Maar uiteindelijk vond hij het wel mooi dat ik op een groot voertuig reed. Ik startte mijn carrière trouwens als touringcarchauffeur!

Wat leuk, dus je deed echt wel heel wat anders eerst!
Ja, nou mijn ouders hadden dat een beetje als idee. Ze zeiden, joh ga nou op zo’n bus. Dan heb je veel met mensen te maken, lekker sociaal en dan ben je niet zo eenzaam als een vrachtwagenchauffeur. En dat advies heb ik opgevolgd, waarna ik in 1993 de opleiding heb gevolgd tot touringcarchauffeur. Daarvoor heb ik mijn rijbewijs D gehaald en dus een opleiding gevolgd, waarin ik naast rijden ook leerde om mensen mee op reis te nemen en allerlei reisprogramma’s uit te voeren.

In 1992, het jaar ervoor, was ik nog een van de jongens die in militaire dienst moest. En daar ben ik ook chauffeur geweest op zwaardere legervoertuigen.

Oke, dus je kon je al goed redden op de grotere voertuigen?
Ja, eind jaren 80 hadden mijn ouders alle rijbewijzen al betaald en had ik deze dus al gehaald. Ik kon daardoor op die zware auto’s rijden in militaire dienst.

In 1994 ben ik daadwerkelijk gestart met mijn beroep als touringcarchauffeur. Dat was bij een bedrijf in Groningen. In de herfst van dat jaar was het zo rustig in dat bedrijf, dat mijn andere collega’s zeiden: “Goh Wim, je hebt ook je groot rijbewijs. Is een bietencampagne niets voor jou?” Dat leek mij wel wat, want daar kon ik mooi geld mee verdienen. Ik heb toen een aantal jaren lang, drie maanden per jaar, de bietencampagne gereden, om vervolgens weer terug te komen op de touringcar. Zo reed ik het hele jaar rond. Dat heb ik tot ongeveer 2001 gedaan en toen ben ik in het bloementransport terecht gekomen.

Waarom ben je toen gestopt met je werk bij de bietencampagne en als touringcarchauffeur?
Omdat ik nooit meer een weekend thuis was. Ik reed wel door heel Europa met die touringcar, ik heb echt veel van Europa mogen zien, maar ik was nooit meer thuis. Mijn privéleven zat daardoor in het slop, relaties verliepen erg moeizaam. Ook vond ik dat ik niet erg veel verdiende met mijn beroep destijds, ik kwam er uiteindelijk achter dat je in het bloementransport meer kon verdienen. En dat ik dan ook in de weekenden vrij was. Toen heb ik in 2001 dus die beslissing genomen om definitief in het goederentransport te gaan.

Klopt het dat, als ik zo naar de jaartallen kijk, je je carrière niet gelijk bent gestart op de weg?
Haha, nee dat klopt. Dat komt omdat ik een vrij trage leerling was. Ik heb MAVO gedaan, die is normaal vier jaar. Die heb ik in vijf jaar gedaan. Daarna ben ik verder gegaan op de MEAO. Die duurt normaal gesproken drie jaar, alleen ik was dus niet zo heel erg geweldig. Dus ik heb daar zes jaar over gedaan, haha. Mijn motivatie lag bij de grote baan, op de grote auto. Wel hielp deze tijd mij om goed in talen te worden. In 1994 kwam ik dus eindelijk op de weg terecht, ik was toen 26 jaar. Toen had ik al mijn diploma’s en rijbewijzen. Dus ik kon wel meteen goed voorbereid aan de slag.

Dat klinkt goed! Je hebt al een aantal factoren benoemd. Kun je nog eens wat uitgebreider vertellen wat jouw werk zo aantrekkelijk voor je maakt?
Het is het zelfstandige werken. Los van de opdrachten in de boordcomputer, ben je erg zelfstandig onderweg. Je hebt op de vrachtwagen geen leidinggevende achter je zitten. En ik geniet van het leven van achter de voorruit. Elke dag is anders!

Dat heb je mooi verwoord! Ben jij nu bij Van der Werff Logistics vaak dagen weg, weken of enkele nachten?
Ik ben afwisselend onderweg. Soms twee, soms drie, soms vier nachten. Dat verschilt per week. Ik heb sowieso bij Van der Werff de bereidwilligheid om de hele week van huis te zijn, dat weten ze ook bij de planning. Mijn ervaring is dat je bij overnachtingen onderweg, vaak meer rust krijgt dan een avondje thuis doorbrengen. Ik maak natuurlijk ook wel eens mee dat ik s avonds weer thuis ben en ook dat is helemaal niet erg. Lekker even in je eigen woning met eigen voorzieningen. Er is een mooie balans tussen werk en privé. Ik heb nu ook meer tijd om in de weekenden mijn hobby’s uit te voeren.

Leuk, op die hobby’s komen we straks nog even terug!
Je benoemd best specifiek dat je de bereidwilligheid hebt om voor Van der Werff om de hele week van huis te zijn. Wat vind jij van het bedrijf?
Ik ben blij met mijn werkgever. Het is een mooi opgezet bedrijf. Het is erg gegroeid in de afgelopen jaren. De bedrijfsstructuur is goed verzorgd. Dat geeft voor de chauffeur een erg geruststellend gevoel.

Je hebt al aardig wat jaartjes ervaring inmiddels. Op welk moment in jouw carrière ben jij het meest trots, en waarom?
Ja dat heb ik zeker. Ik heb met grote bussen door steden gereden, waar Nederlandse steden erg ruim bij zijn. Bijvoorbeeld in steden als Rome en Napels. Als je daar schadevrij doorheen komt, dan ben je wel aardig goed bezig! Ze rijden daar namelijk nog steeds met een gladiatoren inslag. Klein voorbeeld is dat rode verkeerslichten niet al te veel zeggen voor de Romeinen. Ze rijden overal dwars doorheen. Ik ben er trots op dat ik schadevrij door steden als deze en bijvoorbeeld Barcelona en Boedapest heb kunnen rijden.

Dat is ook zeker iets om trots op te zijn!
Heb je naast deze ritten waar je trots op bent, ook een herinnering aan je mooiste rit ooit?
Ik was in de jaren 90 op Europa Tour, een rondreis van 3 tot 4 weken. We vertrokken toen vanuit Nederland naar Londen, via Parijs naar Lourdes. Door naar St Tropez en Monaco, en in Italië naar Rome, Pompeii en Napels. Terug via Venetië, Como, Innsbruck en München naar Nederland. In Rome ging m’n versnellingsbak kapot. Ik heb toen 5 dagen in Rome gebivakkeerd. De passagiers gingen met een andere touringcar door, later pikte ik ze weer op onderweg op deze tour. Zo heb ik onder andere het Colosseum kunnen bekijken, alsmede de vele mooie pleinen en terrasjes. Een reis om nooit te vergeten!

Dat klinkt als een fantastische reis!
Hey, en daartegenover loop je natuurlijk ook wel eens ergens tegenaan. Wat vind jij vervelend je beroep?
De opkomst van de Oost Europese transportbedrijven zorgt voor zware concurrentie. We verliezen daardoor veel Nederlandse chauffeurs, die verdrongen worden op die manier. Ik heb wel gemerkt dat we als Nederlandse chauffeurs “noodgedwongen” meer in Nederland zijn gaan rijden sindsdien. Dat levert voordelen op en nadelen. Het nadeel is dat je de mooie Alphen omgevingen niet meer zo vaak ziet tijdens je werk. Voordeel is dat je in Nederland wel goede voorzieningen hebt onderweg.

Goed voor te stellen dat dat voor grote veranderingen zorgt.
Even heel wat anders. Wat doe jij. Eten meenemen of eten klaarmaken om zelf mee te nemen voor onderweg?
Ik probeer zoveel mogelijk in de authentieke chauffeurscafés te eten, omdat ze daar vers voedsel hebben. Ik vind het belangrijk om de benodigde hoeveelheid groente in te nemen, het liefst vers. Mijn magnetron gebruik ik alleen in de noodgevallen. Bovendien kun je in de restaurants ook gezellig even met je collega’s kletsen.

Stel je voor, wij bevinden ons in de toekomst en er komen zelfrijdend trucks, vind jij je werk dan nog interessant?
Dat vind ik een interessant vraagstuk. Aan de ene kant is het een goede zaak, vooral vanwege de fossiele brandstoffen die we nu nog gebruiken. We moeten wel richting de elektriciteit of andere soorten. En er gebeuren nog veel te veel ongelukken. We ontkomen waarschijnlijk daarom niet aan de zelfrijdende vrachtwagens. Ik maak me wel zorgen of dat dan nog wel als werk gezien wordt en dus of dit beroep dan nog wel betaald zal worden. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Ik ben zelf wel een chauffeur van het rijden, dus ik zou het niet prettig vinden als er niets meer te rijden was.

Stel je voor, deze ontwikkelingen worden morgen doorgevoerd. Wat voor baan zou jij dan kiezen?
Dan zou ik met onze directeur of de mensen op kantoor gaan praten, om bij Van der Werff iets te vinden wat ik zou kunnen en willen doen. Het is een leuk bedrijf, ik blijf er graag!

Een tijd geleden zagen we al een foto van jou voorbij komen. Jouw truck voor een groot schip. Je benoemde dat varen jouw hobby is, waar komt die hobby vandaan?
Ook als kind. Mijn ouders hadden een zeiljacht in de omgeving van Giethoorn. Na het zeilen ben ik jaren in het windsurfen bezig geweest. De liefde voor het zeilen zat er dus al jong in. Omdat ik ook een liefde heb voor een krachtige motor, heb ik vorig jaar een leuke speedboot gekocht. Daarmee vermaak ik me prima. Ik wissel het af. Soms op pad met de speedboot en soms zeilen.

Inmiddels heb ik ook leuke collega’s getroffen die samen met mij zo’n dag willen doorbrengen op de boot. Ontzettend leuk dat je zo vrienden ontmoet. Het contrast tussen water en asfalt, vind ik een mooi contract. Werken op het asfalt en de weekenden op het water doorbrengen vind ik een prachtige combinatie.

Altijd leuk wanneer je collega’s ook je vrienden worden!
Wim, bedankt voor dit interview! Geniet van het mooie zonnige weer dat eraan komt. Ongetwijfeld ga jij nog even lekker te varen, nu het weer het nog toelaat!